ก่อนจะนั่งลงใกล้หลงเฟย“พวกท่านสั่งอาหารเลื่องชื่อทั้งนั้น น่ากินยิ่งนัก!”หงซือซือกินด้วยความเอร็ดอร่อย หมิงเฟยหลงเพิ่งสังเกตว่าใบหน้าภรรยาดูอวบอิ่มมีน ้ามีนวลขึ้นมากในช่วงสองสามวันนี้ ในยามค ่าคืนที่กอดนางก็รู้สึกคล้ายได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ทรวงอกของนางดูขยายใหญ่ขึ้น และนางมักจะลุกไปเข้าห้องส้วมบ่อยๆ“พี่สามท่านรีบกินเร็วเข้า”“เจ้านั่นล่ะกินเข้าไปในอิ่มเถอะ” หลงเฟยยิ้มพลางคีบอาหารส่งให้หนุ่มน้อยอย่างเอาใจ จินวั่งซู่เลิกคิ้วเล็กน้อยก็รีบเปลี่ยนท่าทีด้วยเกรงอีกฝ่ายจะรู้ตัวนางกินจนอาหารหมดไปอย่างละกว่าครึ่งจึงได้วางตะเกียบ หันไปล้างมือในอ่างน ้าเล็กๆ ที่เจ้าของร้านเอามาวางไว้ด้านข้างแล้วซับมือด้วยผ้านุ่ม“ข้ากินอิ่มแล้ว เดี๋ยวช่วยดูแลท่าน” จอมยุทธ์หงหันมาคีบอาหารให้กับ หลงเฟย สีหน้าของทั้งสองช่างดูมีความสุขราวคู่รักที่ออกมาพักผ่อน จินวั่งซู่เห็นแล้วกลืนน ้าลายลงคอดังเอื๊อก! เขาเคยได้ยินเรื่องคู่รักตัดแขนเสื้อมานาน แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นใกล้ชิดขนาดนี้คนทั้งสองสบตากันอย่างหวานชื่นจนเขาดูเป็นคนไร้มารยาทที่เข้ามานั่งแทรกในบรรยากาศอันไม่สมควร“ข้าไม่หิวเลย”“พี่สามท่านจะไม่กินเลยไม่ได้นะ ประเดี๋ยวก็ไม่มีเรี่ยวแรงหรอก”เสี่ยวเอ้อเดินถืออาหารที่จินวั่งซู่สั่งเพิ่มมาวางลงตรงหน้า ผัดผักหมูสามชั้นในจานมีกระเทียมสีขาวฝานปนอยู่เต็มจาน หมิงเฟยหลงได้กลิ่นนั้นก็เกิดอาการเวียนหัวคลื่นไส้อาเจียนขึ้นมาทันที“เอื๊อก
