นี้”“เจ้าค่ะ” นางลูบไล้แผงอกแกร่งของพระสวามีก่อนจะเลื่อนมือลงไปด้านล่าง “ตามใจท่านพี่ทุกอย่าง”ทั้งสองประกบริมฝีปากเข้าหากัน ความสนิทเสน่หาในยามที่อยู่กันตามลำพังดูราวจะพลุ่งพล่านทบทวี ใกล้จะพลบค ่าเสียงนกร้องเป็นสัญญาณการเดินทางกลับรัง ความเงียบงันเข้าปกคลุมรอบเรือนน้อย มีเพียงเสียงครวญครางของสองหนุ่มสาวที่ดูจะดังขึ้น ครู่ใหญ่ทั้งคู่จึงอาบน ้าเสร็จ เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยท้องฟ้าก็มืดพอดีหมิงเฟยหลงจุดคบไฟขึ้นและจูงมือภรรยาเข้าเรือน“ข้าอยากจะลองใช้ชีวิตธรรมดามานานแล้ว วันนี้จะได้เข้าครัวกับภรรยา เสียที” ฮ่องเต้ทรงอมยิ้มเมื่อเห็นหงซือซือเริ่มติดเตา“พี่สาม ท่านทำอาหารเป็นหรือไม่?”“เป็นสิ! ข้าเคยรอนแรมออกจากวังไปหลายคราให้เจ้าหุงข้าว ส่วนข้าจะทำกับข้าวเอง” ชายหนุ่มทำผัดผัก เป็ดตุ๋นน ้าแดง และหมูสามชั้นผัด ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วครัวหงซือซือยิ้มกว้างเมื่อเห็นหน้าตาอาหารที่วางบนโต๊ะ “น่ากินจริงเจ้าค่ะ ลงมือกันเถิดข้าหิวแล้ว แต่ว่าท่านทำเยอะขนาดนี้เราสองคนกินไม่หมดหรอกนะเจ้าคะ”“ฮ่าๆ ข้าทำเผื่อพวกที่ช่วยต้มน ้าอาบให้เราด้วยน่ะสิ เอาจานเล็กออกมาตักแบ่งสำหรับเราสองคน ส่วนที่เหลือเก็บไว้ในลังถึงก็แล้วกัน”กลิ่นอาหารช่างหอมยั่วยวนจนองครักษ์ทั้งสองที่ลอบฟังอยู่ข้างเรือนถึงกับกลืนน ้าลายดังเอื๊อก! ‘อย่างนี้สิถึงจะคุ้มค่าตักน ้าและต้มน ้า’
