งซบหน้ากับบ่านิ่งเมื่อพระองค์แบกนางขึ้นหลังกลับจากกลางทุ่งดอกไม้หงซือซือเป็นสีผลอิงเถาเมื่อนึกถึงฉากรักเร่าร้อนใต้ต้นไม้ใบหน้าร่มรื่น “ข้าไม่คิดว่าท่านจะอยากทำเช่นนี้” นางนึกเกรงว่าจะมีคนมาเห็นเข้า แต่ทุ่งดอกไม้กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตากลับไม่มีผู้ใดผ่านมาแม้สักคน“ที่นี่อยู่ไกลจากหมู่บ้านมากและไม่ใช่บริเวณที่จะมีคนผ่าน ข้าเพิ่งเข้าใจว่าเหตุใดคหบดีเปี้ยนกับอนุถานจึงชอบที่นี่นัก” หมิงเฟยหลงเองก็รู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่ตนเพิ่งทำลงไป ส่วนแผนที่สองนั้นก็ดูจะเร้าใจไม่แพ้กัน ครั้นแบกนางไปจนถึงเรือนน้อย เพราะอากาศวันนี้เย็นลงเขาจึงให้หู่ซิ่นสือลอบมาเตรียมน ้าอุ่นไว้ในอ่างให้แล้ว เมื่อฮ่องเต้วางนางลงข้างอ่างไม้ที่วางโล่งโจ้งอยู่ใต้ศาลา หงซือซือจึงทำตาโต“พี่สาม จะอาบน ้ากันที่นี่หรือเจ้าคะ?” นางมองไอร้อนพวยพุ่งขึ้นมา“มิใช่ข้าแต่เป็นเราต่างหาก” ฮ่องเต้ถอดเสื้อผ้าของตนจนหมดแล้วเดินลงอ่างน ้าตาหน้าตาเฉยจากนั้นก็หันมาบอกหงซือซือ “เจ้าลงมากับข้าสิ”หงซือซือใบหน้าร้อนผ่าว นางสัญญากับเขาไว้ว่าสองวันนี้จะทำตามใจจึงไม่อาจบิดพลิ้ว “ท่านหันหน้าไปด้านอื่นก่อนเจ้าค่ะ”หมิงเฟยหลงหัวเราะร่า “เจ้ายังอายข้าอยู่อีกหรือ?”“พี่สาม!….” นางยื่นปากทำหน้าง ้า“ได้ๆ” เขาหันหน้าไปอีกทางรอจนนางก้าวเข้ามานั่งลงในอ่างจึงหันไปคว้านางมากอดไว้ ยกมือขึ้นลูบไล้ก้อนเนื้อนิ่มส่วนอกด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ “เจ้าบอกจะตามใจข้าทุกอย่างในสองวัน
