มือเรื่องนั้น!”“มีคนบอกว่าท่านกับหนานกงกงปรึกษากันเรื่องการสืบทอดอำนาจในวัง เมื่อคนผู้คนไปเห็นเข้าท่านจึงจับเขาไปข่มขู่และสุดท้ายเพราะอยากปิดปากคนถึงกับวางเพลิงวังชงหยวน จริงหรือไม่?”“ไม่! ข้ามิได้เผาวังชงหยวน”“แล้วเป็นผู้ใด?” หมิงเฟยหลงไม่เชื่อถือในสิ่งที่ฮองไทเฮาบอกนัก ที่ผ่านมาเขาได้เห็นความอำมหิตและใจเด็ดของนางหลายครั้งหลายหน หงซือซือมองฮองไทเฮาด้วยความหวาดระแวงนี่คือสตรีที่ลือกันว่าเป็นผู้วางยาฆ่าหลวนเฟยท่านยายของนาง?“ยามนั้นหนานกงกงอยู่ใกล้ชิดกับฮ่องเต้ ข้าเองคิดจะอาศัยเขาคอยระวังสนมคนอื่นจึงยอมร่วมมือกับเขาหลายอย่าง เป็นเพราะข้ารู้ความลับที่เขาวางยาหลวนเฟยข้าจึงได้บังคับเขาช่วยข้าติดต่อขุนนางได้มากมาย”“เหตุใดหนานกงกงจึงวางยาหลวนเฟยเล่าพะยะค่ะ?” ฮ่องเต้ทรงปรายพระเนตรมองหงซือซือที่คงอยากจะถามข้อนี้“เขาวางยาผิดคน”“วางยาผิด?”“หนานกงกงคิดจะวางยาองค์ชายใหญ่แต่หลวนเฟยเข้ามาในยามนั้นพอดีและดื่มน ้าชาถ้วยนั้นเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจจึงล้มป่วยจนเสียชีวิต นางกำนัลผู้หนึ่งของข้าเห็นเข้าจึงรีบมาบอก ข้าตามหาเบาะแสเจอจึงใช้เรื่องนี้ข่มขู่เขาเรื่อยมา ภายหลังข้าจึงได้รู้ว่าหนานกงกงที่แท้เป็นญาติห่างๆ กับเสนาบดีจางที่ถูกส่งเข้าวังตั้งแต่ยังเล็ก ข้าจึงอาศัยพวกเขาสร้างฐานอำนาจได้”“มิน่า! คนในวังจึงคิดว่าเสด็จแม่วางยาหลวนเฟย”“อาจจะเป็นเพราะข้าช่วยปกปิดความผิดของหนานกงกงทำให้ดูเหมือนข้าเป็นคนลงมือเอ
