“เจ้าพูดจริงหรือ?”ชินอ๋องยกยิ้มริมโอษฐ์ สุรายอดจันทรานับเป็นสุราหมักกว่าสามสิบปีที่ใช้น ้าแร่จากบนยอดเขามังกรทะยานมามาหมักบ่ม ผู้ที่กลั่นและบ่มสุรานี้เป็นยอดฝีมือของแคว้นที่ร ่าลือกันว่าเป็นปรมาจารย์ทางสุราผู้หนึ่ง พระเชษฐาที่เคยหวงแหนไหพวกนั้นยิ่งกว่าแจกันล ้าค่าในพระราชวัง ยามนี้กลับยอมสละมันเพื่อออกมาแลกเปลี่ยนกับโอกาสในการมีบุตร!“ถ้อยคำของแม่ทัพหนักแน่นดั่งขุนเขา!” แม้จะเอ่ยวาจายิ่งใหญ่แต่ในใจของชินอ๋องกับนึกถึงรสชาติอันเลิศล ้าที่เคยลิ้มครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้วจนเผลอกลืนน ้าลายลงไปอึกหนึ่ง เอื้อก!“ได้! ฮ่องเต้ตรัสแล้วไม่คืนคำ! เก็บกระบี่!”หัวหน้าองครักษ์หู่กับองครักษ์จูถอนหายใจแรงออกมาพร้อมกัน เฮือกใหญ่! พระวรกายฮ่องเต้ล ้าค่าหากมีบาดแผลไปสักนิดพวกเขาทั้งสองยังไม่รู้ว่าศีรษะทั้งสองคนพอจะรับไหวหรือไม่?“หู่ซิ่นสือ เรียกอู๋กงกงเข้ามาสิ!”“พะยะค่ะ”อู๋กงกงได้ยินพระสุรเสียงนั้นก็ไม่รอช้า รีบเข้าห้องทรงพระอักษรโดยไม่รอให้ หู่ซิ่นสือได้อ้าปากเรียก“หม่อมฉันมาแล้ว พะยะค่ะ”“เจ้าไปเตรียมสุรายอดจันทรามาให้ชินอ๋องหนึ่งไหเดี๋ยวนี้!”อู๋กงกงรับคำแล้วถอยออกไปอย่างว่องไวหลังจากเห็นอารมณ์ที่แปรปรวนจากเช้าจรดบ่ายของฮ่องเต้แล้ว ขันทีอาวุโสก็เห็นว่าตนเองสมควรรักษาศีรษะให้อยู่จนกว่าจะเกษียณออกจากวังจะดีกว่า!สุรายอดจันทราเหลืออีกเพียงห้าไหเท่านั้นเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาฮ่องเต้ทรงใช้น ้าจัณฑ์รสชาติยอดเยี
