ับ”“ไม่จริง!” ไป๋เพ่ยเจินถลึงตาใส่เขานางกำนัลหัวหน้าห้องพักเห็นแล้วก็รีบมาขวาง“เอาล่ะๆ พวกเจ้าอย่าทะเลาะกันอีกเลย มาด้วยกันแท้ๆ รีบมาบอกความลับสวรรค์ให้พวกข้าเถอะ”ไป๋เพ่ยเจินหน้าเสียเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเองจะต้องให้คำทายว่าผู้ใดจะได้ขึ้นเป็นกุ้ยเฟยคนต่อไป? เมื่อนึกถึงคำตอบที่เจ้าจิ้งจกสหายเก่าเคยใช้เมื่อครั้งลงพนันกับ อู๋กงกง นางก็คิดว่าควรจะใช้คำตอบที่คล้ายกัน ไป๋เพ่ยเจินกวักมือให้ทุกคนชะโงกศีรษะเข้ามาใกล้“สวรรค์บอกข้าว่า…ไม่มีผู้ใดได้เป็นกุ้ยเฟย”“หือ! จริงหรือ? แม้แต่เหม่ยเฟยก็ไม่มีโอกาสหรือไร?”ไป๋เพ่ยเจินส่ายหน้า ความจริงแล้วนางก็เดาให้คนพวกนี้ ทำตัวไม่อธิบายจะง่ายกว่า เหล่านางกำนัลทั้งเจ็ดได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “ข้าเชื่อเจ้า!” พวกนางแทบจะกล่าวออกมาพร้อมกัน นางกำนัลคนที่แปดเพิ่งเดินกลับมาถึงห้อง เห็นคนทั้งหมดสุมหัวกันอยู่ก็รีบเข้าไปสอบถาม“ข้าบอกความลับสวรรค์ให้พวกนางแล้ว เจ้าคุยกันเองก็แล้วกัน ข้าไปล่ะ!”ไป๋เพ่ยเจินกับฟู่เอ๋อร์เดินออกมาก็พบกับหู่ซิ่นสือที่นำคนมาค้นหาซองยาที่ถูกกล่าวถึงว่าทิ้งไว้ข้างเรือนอานฉาน“ข้าให้คนหาตามพุ่มไม้จนรอบสวนแล้วก็ยังหาไม่เจอ เห็นทีจะเป็นเรื่องโกหกเสียกระมัง? บางทีพวกนางอาจจะซ่อนไว้ที่อื่น”ไป่เพ่ยเจินรีบชะโงกหน้าไปใกล้หัวหน้าหู่ “ข้าเจอพวกนางแล้ว! นางคือเยว่หลิ่งอินกับเย่วหนิงเจียว”“จับพวกนางไปสอบสวนเลยดีหรือไม่?” ฟู่เอ๋อร์นางกำนัลร่างใหญ่เอ่ยขึ้นหู่
