วในสีขาวที่นอนหลังให้ “เจ้าโกรธข้ามากเลยหรือ?”“เหตุใดท่านไม่ยอมให้ข้าเข้าไปที่ตำหนักฟาหยาง?” นางหันมาเหลือบมองเล็กน้อย ชายหนุ่มอมยิ้มรู้สึกยินดีที่นางหึงหวงตน“เราอธิบายกันตอนอาบน ้าดีหรือไม่?” ไม่รอให้นางตอบเขาช้อนร่างนางออกจากเตียงตรงไปยังอ่างอาบน ้าที่ไอร้อนกรุ่น เขาถอดเสื้อผ้าตนและนางออกก่อนจะจูงมือนางลงแช่ในอ่างน ้า “ข้าเพียงวางอุบายไว้ให้ตงเฟยอย่างหนึ่ง” ฮ่องเต้ประคองนางให้หันหลังมาอิงอกเขา มือเรียวใหญ่สองข้างลูบไล้ร่างกายนางเบามือใต้น ้าที่อุ่นสบาย“พี่สาม ท่านแอบทำสิ่งใด?”“เจ้าคอยรอชมไปเสียก่อน แต่ข้ายืนยันว่ามิได้แอบทำสิ่งที่ขัดเคืองใจเจ้าเป็นแน่” ชายหนุ่มจุมพิตหลังใบหูบางของภรรยา “อย่างอนข้าเลยนะ”“ทีแรกข้าก็คิดว่าข้าจะอดทนได้” นางทำปากยื่น“แล้ว?” เขาจับนางเอียงหน้ามาให้จูบแก้มทีหนึ่ง“สุดท้ายเจ้าทนไม่ได้”“ก็ท่านกอดนางนี่!”“ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะขี้หึงขนาดนี้ นางเองก็เป็นภรรยาข้านะ”“ท่านกล่าวเช่นนี้ ท่านก็อยู่กับพวกนางต่อไปเถิดข้าไม่อาจอยู่ร่วมด้วยได้” นางเอียงหันมามองเขาฮ่องเต้หน้าเผือดสี พระหัตถ์สองข้างลูบไล้อยู่บนหน้าอกอวบเผลอออกแรงบีบ “โอ๊ะ! ข้าเจ็บนะ”“ข้าขอโทษ” พระองค์กดริมฝีปากลงบนลำคอของนาง “เจ้าอย่าไปจากข้านะ ข้ามิได้คิดจะกลับไปร่วมเตียงกับพวกนางอีกแล้ว” ค่อยๆ จับร่างนางให้หมุนกลับมาประจันหน้า “ข้าเพียงแต่ต้องทำหน้าที่ดูแลพวกนางให้ดีที่สุด หากผู้ใดไม่ต้องการให้ข้าดูแลแล้ว
