ู๋กงกงว่าข้าต้องจัดการเรื่องร่างนโยบายการค้าให้เสร็จภายในสองเดือน เห็นทีพวกนางคงจะตรงมารุมข้าถึงตำหนักเป่าฉีแล้ว ท่านมองดูสิ สนมของท่านแต่ละคนล้วนเอวบางร่างน้อย ไม่ถูกตาต้องใจข้าสักคน”“นี่ถ้าหากสนมของข้าคนใดอวบอ้วนเจ้าก็คิดจะกินนางเช่นนั้นสิ” ฮ่องเต้ยิ้มยั่วโมโหพระอนุชา ท่านอ๋องเก้าเหลือบไปด้านหลังพราชายาหานซู่ลี่ที่นั่งจิบชาวางถ้วยลงช้าๆ“ท่านอย่าหาเรื่องให้ข้าสิ! ข้ามีลี่เอ๋อร์คนเดียวก็พอแล้ว ท่านน่ะไม่รู้อันใด ยามนี้ข้าจะมีลูกอีกคนแล้ว มีแต่ท่านนั่นแหละสตรีล้อมรอบมากมายเสียเปล่า!”ใบหน้าของฮ่องเต้ครึ้มลงไป ความอิจฉาปรากฏบนใบหน้าอย่างปิดไม่มิด เจ้าอ๋องเก้าแต่เดิมก็มีลูกฝาแฝดชายหญิงที่เพิ่งจะสองขวบ ยามนี้ยังจะมีลูกเพิ่มอีก โลกนี้ไม่เห็นยุติธรรมเขาขยันฝากรักกับซือซือแทบทุกคืน ผ่านมาหลายเดือนแล้วนางก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะท้องสักนิด “ลี่เอ๋อร์ท้องอีกแล้วหรือ? นี่เจ้าคงว่างงานมากจนตั้งหน้าตั้งตาสร้างลูกอย่างเดียวเลยสินะ”“ท่านกับฮองเฮาน่าจะตรวจสักหน่อยนะว่ามีปัญหาที่ใด? นี่ก็หลายเดือนแล้วที่พวกท่าน เอ่อ…. อืม…หรือว่าพี่สาม ท่านมีปัญหา?”“เจ้า! เจ้ากล้ากล่าวหาข้าเชียวหรือ?” สีหน้าของพี่ชายที่โตสุดหงุดหงิดเป็นกำลัง หันไปมองฮองเฮาที่นั่งครุ่นคิดอยู่ข้างหลัง “น้องหญิง เย็นนี้ข้าจะให้หมอหลวงมาตรวจเจ้า หากมีปัญหาอันใดจะได้แก้ไขทันที”หงซือซือเงยหน้านัยน์ตาตระหนก “หา!”“เจ้าดูสิ! อ๋องเก้าจะมีลูกอีกแล
