ทัพคนสำคัญช่วยค ้าราชบัลลังก์ เมื่อหันไปด้านข้างเห็นองครักษ์จูยืนเคียงกับเซียนเจียวเหม่ยก็ทรงนึกขึ้นได้“จริงสิ! องครักษ์จู ข้าตามมาดูผลงานของเจ้า ได้เห็นแล้วรู้สึกประทับใจนัก”จูจิ้นติ้งหน้าถอดสี รีบคุกเข่าอีกครา “พระอาญามิพ้นเกล้า!”ฮ่องเต้เห็นเช่นกันก็หัวเราะเสียงดังลั่น “เจ้าทำได้ผลเกินกว่าคำสั่งเช่นนี้ ข้าควรตบรางวัลอย่างไรดี?”ทรงหันไปทางภรรยา “น้องหญิง เจ้าเห็นว่าอย่างไร?”“จัดพิธีไหว้ฟ้าดินเป็นการภายในให้พวกเขาเถิดเพคะ ยามนี้เซียนเจียวเหม่ยก็ได้ชื่อว่าเป็นคนของเราแล้ว”“ได้! หลังจัดงานแต่ง ข้าก็จะได้ลงโทษองครักษ์จูสักหน่อย”“อะ อะ พะยะค่ะ” จูจิ้นติ้งตกตะลึง “เป็นพระกรุณา”“พรุ่งนี้เช้าเจ้าแอบพานางเข้าประตูเล็กหลังจวนก็แล้วกัน ข้าจะให้องครักษ์หู่รอพวกเจ้าที่นั่น ข้าอยากจัดงานสมรสพระราชทานให้พวกเจ้าอย่างยิ่งใหญ่แต่เกรงว่าจะเป็นภัย”เซียนเจียวเหม่ยคุกเข่าลงเคียงข้างองครักษ์จูโขกศีรษะลงกับพื้น นางรู้ฐานะที่แท้จริงใต้หน้ากากท่านอ๋องของคนผู้นี้จากที่อาจารย์บอกไว้ ไม่นึกไม่ฝันว่านางจะได้แต่งงานโดยมีฮ่องเต้และฮองเฮาเป็นญาติผู้ใหญ่ “เท่านี้ก็เป็นพระกรุณายิ่งแล้วเพคะ”เช้าตรู่ในยามที่หู่ซิ่นสือมาถึงจวนเจ้าเมืองก็พบว่าฮ่องเต้กับฮองเฮาทรงนั่งรออยู่ห้องโถงใหญ่ โดยมีใต้เท้าฟ่านหลี่เจี๋ยและคุณชายจินคอยกำกับให้องครักษ์และบ่าวจัดห้องโถง ตกแต่งด้วยสีแดงคล้ายกับการจัดพิธีแต่งงาน“องครักษ์หู่ เช้านี้มีเร