าคงไม่ข่มเหงข้าแล้วคิดจะฆ่าปิดปากหรอกนะ”“จะ เจ้ารู้”“เมื่อคืนข้าเห็นสิ่งที่เจ้าทำทั้งหมดแล้ว แต่ข้าจะไม่พูดออกไปเพราะยามนี้ข้าถูกเจ้ารังแก หากเจ้าเอาเรื่องข้าไปฟ้องร้องข้าย่อมมีความผิดในฐานะองครักษ์ที่ข่มเหงหญิงชาวบ้าน”เซียนเจียวเหม่ยหน้าแดงแล้วก็เปลี่ยนเป็นดำ “ข้าต่างหากที่เป็นฝ่ายเสียหาย ข้าเป็นสตรีนะ จะกล้าเอาเรื่องนี้ไปฟ้องได้อย่างไร?”“วางยาข้าเจ้าก็ยังทำ เรื่องอื่นจะรู้ได้อย่างไรว่าจะไม่กล้า?”นางหยิบกระบี่มาถอดฝักออก “เช่นนั้นข้าควรจะฆ่าเจ้าปิดปากเสียดีกว่า ขุดหลุมอีกสักหลุมจะเป็นไรไป?” เซียนเจียวเหม่ยพุ่งเข้าหาจูจิ้นติ้งอย่างมาดร้ายเขาหมุนตัวกลับคว้ากระบี่มารับไว้อย่างรวดเร็ว“เจ้าโหดร้ายนัก คิดจะฆ่าสามีตนเองเพื่อปิดปากหากข้ารอดไปได้ข้าจะป่าวประกาศไปทั่วเมืองว่าเจ้าข่มเหงให้ข้าเป็นสามีเจ้า”“หุบปาก!” เซียนเจียวเหม่ยคิดแล้วยิ่งโมโหที่ตนเองหยิบยาผิด ซ ้าเมื่อคืนยังให้ความร่วมมือกับเขาบนเตียงอย่างเต็มที่ ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่ตั้งหลายครั้ง!เสียงกระบี่กระทบกันอยู่ครู่ จูจินติ้งเห็นนางโมโหจึงคิดจะยั่วให้นางเสียสมาธิ“เมื่อคืนเจ้ายังร้องเรียกข้าว่าท่านพี่อยู่เลย ไยเช้ามาจึงคิดฆ่าท่านพี่ของเจ้าเสียแล้ว” เขาร้องยั่วเมื่อกระโดดออกไปจากห้องได้ ใบหน้างดงามของนางแดงก ่าทั้งอายทั้งโกรธที่เขาพูดถึงเรื่องเมื่อคืน “เรามาตกลงกันดีๆ จะดีกว่า หากเจ้าฆ่าข้าแล้วเกิดเจ้าตั้งครรภ์ขึ้นมาจะตอบลูกว่าอย่า