ดระวัง แม้วิชาตัวเบาของเขาอาจจะไม่ดีเท่ากับหู่ซิ่นสือแต่ก็นับว่าได้คะแนนเป็นรองสหายผู้นั้นเพียงเล็กน้อย เขาย่องไปใกล้กระโจนลงใกล้หน้าต่างยอบร่างลงต ่ารอฟังเสียงการพูดคุย“เจ้าสืบได้เรื่องบ้างหรือยัง?”“หลายวันนี้ ท่านอ๋องกับพราชายามิได้เสด็จออกไปไหนเลย เก็บตัวเงียบ ข้าได้ยินว่าพวกเขาตรวจสอบเงินของข้าราชการทุจริตและยึดทรัพย์พวกเขาทีละคน ใกล้จะครบหมดแล้ว”“เจ้าเห็นพวกมาแถวนี้หรือไม่?”“มาเจ้าค่ะ แต่ข้าพอจะหลบพวกมันได้”“ระวังตัวให้ดี รอให้พวกมันลงมือเสียก่อน”“เจ้าค่ะ”จูจิ้นติ้งได้ยินน ้าเสียงสตรีที่โต้ตอบกับนาง เขาพยายามเลื่อนตัวขึ้นเพื่อจะได้เห็นใบหน้าของคนที่มาหาเซียนเจียวเหม่ย สตรีวัยกลางคนผู้นั้นยืนหันหลังให้เขาพอดี ในมือนางถือกระบี่เล่มหนึ่ง เมื่อสั่งเซียนเจียวเหม่ยแล้ว ร่างเงานั้นก็กระโจนวูบออกไปทางประตูลอยผ่านกำแพงไป ‘นางติดต่อกับผู้มีวิทยายุทธ์สูงส่ง การมาขายแป้งทอดบังหน้าย่อมมีจุดประสงค์ใหญ่แน่’เช้าวันต่อมาเขาจึงไปยืนรอเป็นคิวแรกเพื่อซื้อแป้งทอด ที่ผ่านมาเขามักจะเห็นนางอยู่ไกลๆ ครั้งนี้หากอยากจะตามจับผิดนางให้ถึงที่สุดก็ต้องได้เห็นใบหน้าชัดๆ สักครา“ใต้เท้า ข้าเพิ่งมาถึง เตาไฟก็ยังไม่ตั้งท่านไปนั่งรอในร้านน ้าชาดีหรือไม่ ข้าจะให้น้องสาวเขียนที่กระดานไว้ว่าท่านมาเป็นลำดับแรก” เซียนเจียวเหม่ยเห็นบุรุษตรงหน้ารูปลักษณ์สง่าแต่งกายสุภาพภูมิฐานจึงรู้สึกเกรงใจที่เขามายืนรอตั้งแต่นางเพิ่งเ
