ข็นรถมาถึงจูจิ้นติ้งหันไปมองด้านข้างแผงขายของมีกระดานเพิ่มมาแผ่นหนึ่ง“เจ้าทำลำดับในการซื้อขายด้วยหรือ?”“เจ้าค่ะ ข้าเปิดให้จองสำหรับผู้มาก่อน ไม่ต้องยืนต่อคิวให้เมื่อย ท่านอยากได้กี่ชิ้นก็ลงชื่อและจ่ายเงินไว้ข้าจะเตรียมใส่ถุงไว้ให้ท่าน” ใบหน้าของนางงดงามสมคำ ร ่าลือ จะว่าไปนางงดงามพอๆ กับแม่นางเซี่ยเม่ยคนดังแห่งหอซิงเยว่ผู้นั้น เขาเพิ่งได้เห็นนางในระยะใกล้ ใบหน้าเล็กรูปหัวใจ คิ้วโก่งเรียว ดวงตาพราวระยับคล้ายมีดวงดาวกระพริบอยู่ข้างใน ริมฝีปากบางเล็กจิ้มลิ้ม น่าเสียดาย…นางเป็นนกต่อจูจิ้นติ้งควักเงินมาจองไว้ยี่สิบชิ้น ได้ยินว่าท่านอ๋องเก้ากับพราชายาโปรดปรานแป้งทอดร้านนางนักไหนๆ เขาก็มาต่อคิวแต่เช้าก็ซื้อไปถวายท่านอ๋องก็ดีเหมือนกัน ที่แน่ๆ แป้งทอดร้านนางถูกตรวจสอบพิษทุกวันก็เห็นว่าปลอดภัยดี!“อ้าว! องครักษ์จูข้านึกว่าข้าจะมาเป็นคิวแรกเสียอีก”จูจิ้นติ้งหันกลับไป “คารวะคุณชายจิน ข้าตื่นแล้วเดินเลยมาถึงร้านก็เลยจองไว้ไปเผื่อแผ่เพื่อนร่วมงานขอรับ”“เช่นนั้นข้าก็จะจองไว้สักสามสิบชิ้นแล้วฝากท่านเอาไปที่จวนด้วยได้หรือไม่?”“ได้ขอรับ!”จินวั่งซู่หันไปมองแม่ค้าคนงามยิ้มหวานให้นางก่อนจะควักเงินออกมาจ่าย ลงชื่อบนกระดานไว้เป็นคนที่สองแล้วก็กลับเข้าจวนไป ปล่อยให้องครักษ์จูนั่งอยู่ในร้าน น ้าชาฝั่งตรงข้ามแผงขายแป้งทอดจับจ้องมองเซียนเจียวเหม่ยนำแป้งที่ปั้นไว้ลงทอดในกระทะจนครบจำนวนที่เขาและจินวั่งซู่จองไว้
