าวของต้นก้าวเข้าไปเรือนใหม่ด้วยความพอใจ ฮูหยินชุนเดินออกมาต้อนรับหู่ซิ่นสือแสดงความยินดีที่นางได้กลายเป็นฮูหยินของมือปราบเซี่ยโดยเปิดเผย พร้อมทั้งได้อาศัยเรือนใหม่สมฐานะ“ข้าน้อยขอบพระคุณองครักษ์หู่ ที่ทำให้ท่านพี่กับเม่ยเอ๋อร์ช่วยแก้ต่างให้ท่านพ่อท่านแม่ได้สำเร็จและจับกุมคนทุจริตพวกนั้นได้หมดเสียที” ชุนเหวินรับรู้เรื่องราวของครอบครัวนี้มาโดยตลอด หลังจากคดีของเจ้าเมืองหยางแล้ว ใต้เท้าฟ่านหลี่เจี๋ยยังได้รื้อคดีทุจริตเก่าๆ ของเจ้าเมืองหยางและพบว่าเขาได้ทำให้บิดาของเซี่ยอวี่ซีกลายเป็นแพะรับบาปจนต้องถูกเนรเทศออกจากอำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่งเมื่อสิบกว่าปีก่อน ยามนี้บิดาของเซี่ยอวี่ซีก็กลายเป็นผู้บริสุทธิ์แล้วแต่สองสามีภรรยาในวัยชราปฏิเสธจะเข้ามาอยู่ในเมืองชิงหลิวเพราะอาศัยอยู่บ้านนอกกับญาติพี่น้อง สุขสบายดีแล้วชุนเหวินไม่อยากรบกวนหนุ่มสาวจึงเชิญองครักษ์หู่ไปพักผ่อนที่เรือนของเซี่ยเม่ย ชายหนุ่มจึงจูงมือนางตรงไปยังเรือนกลาง โดยมีฟั่นชุนหลันยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ใกล้ๆ“พี่ชายเจ้าซื้อเรือนได้เหมาะอย่างยิ่ง ไม่ใหญ่จนสิ้นเปลืองค่าดูแล และไม่เล็กจนดูอุดอู้ เรือนของเจ้าก็ดูน่าอยู่” เขาคะเนในใจว่าวันข้างหน้าหากตนมากับนางก็เหมาะนัก “ขาดแต่เพียงข้ายังมิได้ไปคารวะบิดามารดาของเจ้า เห็นทีจบสิ้นคดีของเจ้าเมืองหยางแล้วข้าคงต้องขออนุญาตท่านอ๋องเก้าตามเจ้าไปพบครอบครัวของเจ้า สักครั้ง”เซี่ยเม่ยเงยหน้าขึ้นอย่างดี
