นี้”“หืม! ข้าน่ะหรือ?”“ประเดี๋ยวใต้เท้าหู่ก็คงมาบอกเจ้าเองนั่นล่ะ!”สีหน้าของเซี่ยเม่ยขึ้นสีระเรื่อ นับตั้งแต่วันที่ชายหัวรั้นผู้นั้นลักลอบไปหาพี่ชายนางในจวนเจ้าเมืองเพื่อบีบบังคับ เอ๊ย! สู่ขอนางจากพี่ชายโดยยกเอาฮ่องเต้และท่านอ๋องเก้ามาอ้าง นางก็มิอาจบ่ายเบี่ยงองครักษ์หนุ่มผู้นี้ได้อีกช่วงที่ท่านอ๋องเก้ากำลังตัดสินคดีทุจริตในเมืองชิงหลิว เขาเงียบหายไป นางเองก็คอยชะเง้อชะแง้แลหาจนฟั่นชุนหลันกระเซ้าเอาบ่อยๆ“คุณหนู ตกลงว่าท่านเต็มใจหรือไม่เต็มใจแต่งกับใต้เท้าหู่กันแน่ เห็นมองหาแล้วมองหาอีก”“ข้ามิได้มองหาเขาสักหน่อย ข้าแค่เป็นห่วงพี่อวี่ซีไม่รู้เป็นอย่างไรบ้าง? ท่านอ๋องเก้ากับใต้เท้าฟ่านผู้นั้นตรวจทุกอย่างเข้มงวดนัก”“ใต้เท้าเซี่ยเป็นคนดี สวรรค์ย่อมคุ้มครองเจ้าค่ะส่วนใต้เท้าหู่เป็นข้ารับใช้ใกล้ชิดของฮ่องเต้คงไม่เป็นต้องห่วงหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่ยามนี้งานของใต้เท้าคงจะ ล้นมือ” ฟั่นชุนหลันเองก็รู้สึกถึงความปั่นป่วนของเหล่าขุนนางในเมืองชิงหลิว การมาเยือนของท่านอ๋องผู้ยิ่งใหญ่ทำเอาขุนนางทุจริตหลังร้อนไปตามๆ กัน ไม่มีผู้ใดกล้าโต้แย้งหลักฐานอันแน่นหนา มือปราบชั่วที่คอยข่มเหงรังแกรับสินบนก็ล้วนถูกปราบไปหมดสิ้นเพียงพวกเขาเงยหน้าขึ้นมองหัวของมือปราบติงบนกำแพงเมืองก็จะรู้ได้ว่าบัดนี้มัจจุราชได้นำบัญชีมาคิดยังเมืองชิงหลิวแล้ว“วันพรุ่งนี้ข้าต้องไปเข้าเฝ้าท่านอ๋องเก้ากับพระชายาแล้ว ยังไม่รู้เลยว่าต้องเ
