ามเช่นนี้มิใช่เป็นการบอกว่าหากท่านอ๋องเก้าต้องการศีรษะคนผู้ใดย่อมได้ตามนั้น ท่านอ๋องเก้าเป็นอนุชาที่ได้รับความไว้วางใจผู้หนึ่งของฮ่องเต้ การเดินทางมาถึงเมืองชิงหลิวที่เป็นเมืองเล็กแทบจะถูกกลืนอยู่ในหุบเขา อาจหมายถึง…… ‘มือปราบติงทำงานไม่สำเร็จงั้นรึ? เจ้าหยวนช่วยผู้นั้นถูกฟันจนตกลงไปในหุบเหวไม่น่าจะรอดชีวิตแล้วนี่? ฮ่องเต้จะทรงทราบเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน?’“หยางลู่ น้อมรับพระราชโองการ” เมื่อเจ้าเมืองหยางเอื้อมมือไปรับม้วนพระราชโองการจากเสนาบดีฝ่ายซ้ายผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วทุกหัวเมืองแล้วหัวใจแทบจะตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม“ลากหยางลู่และคนในครอบครัวทุกคนไปขังคุกใต้ดิน จนกว่าข้าจะสอบสวนคดีนี้เสร็จ” เสียงดังก้องกังวานไปทั่วทั้งห้องโถงนั้น เหล่าทหารด้านนอกวิ่งเข้ามาอีกนับร้อยลากบุรุษสตรีในเรือนทั้งหมดที่ร้องกันระงมให้ออกไปยังคุกที่ศาลาว่าการเมืองชิงหลิว หยางลู่เอาแต่ร ่าร้องขอความเป็นธรรม หยางเยียนสะบัดมือมิยอมให้ทหารเข้ากุม เผิงฮูหยินถึงกับเป็นลม นางคาดไม่ถึงว่าจะมีคนในราชวงศ์และขุนนางใหญ่จากเมืองหลวงเดินทางมาถึงที่นี่ อิทธิพลและบารมีของสามีนางนั้นครอบงำเมืองชิงหลิวมานาน หยั่งรากลึกไปทุกระดับ ยากนักที่จะมีคนมาโค่นล้มเขาได้“ฟ่านหลี่เจี๋ย เจ้าไปเตรียมการเปิดศาลช่วยข้า”“พะยะค่ะ”ใต้เท้าฟ่านหันไปพยักหน้าให้กับคุณชายจิน ทั้งสองเร่งนำคนไปยังศาลาว่าการเพื่อเตรียมการเปิดศาลหลังจากตุลาการเซิ่งหายตั
