ต่ก็ยังอาศัยเก็บสมุนไพรอยู่แถบนั้น เมื่อรู้แล้วว่าหมดหนทางจะกลับไปสู่ร่างเก่าจึงตัดสินใจจะเป็นสตรีเต็มตัว ยามนี้ต้องการสมุนไพรที่มีเฉพาะในเขตชิงหลิวจึงเดินทางมาแต่เพราะมีน ้าท่วมกับโคลนถล่มจึงยังมิได้ขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรอีก อาศัยช่วยงานหมอเกาจึงพักอยู่ที่นี่”“ท่านมิได้เป็นญาติกับหมอเกาสินะ”“เจ้าก็รู้นี่ว่าข้าไม่มีญาติแล้ว” นางถอนหายใจยาว“เจ้าค่ะ”หมิงเฟยหลงงุนงงกับคำบอกเล่าของฮูหยินเกา‘นางกลับสู่ร่างเก่ามิได้? จึงตัดสินใจเป็นสตรี’ เขานั่งนิ่งมองดูศิษย์กับอาจารย์ที่แสนประหลาดพูดคุยกัน ฮูหยินเกาผู้นี้ผิดแผกจากสตรีทั่วไปที่เรือนร่างของนางสูงใหญ่เกือบเท่าเขา ใบหน้าของนางมิได้เล็กอย่างสตรีทั่วไป แม้จะมีสัดส่วนใบหน้าที่งดงามแต่กลับมีบางอย่างที่สะดุดความรู้สึกของเขาอย่างบอกไม่ถูกแววตาของนางคล้ายจะส่องทะลุทะลวงเข้าไปในจิตใจยามที่หันมาสบตากับเขา หมิงเฟยหลงรู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูกในยามที่นางเผลอจ้องมา“ซือซือเจ้าคงเคยได้ยินชื่อผีไร้หลุม”“ทำไมหรือเจ้าคะ?”“หากข้าหาสมุนไพรที่ต้องการได้แล้ว ข้าต้องให้มันช่วยปรับสูตรยาเพื่อเปลี่ยนร่างกายให้หมดจด”“คนผู้นั้นมิใช่ปรุงเพียงยาเลวๆ ได้หรือ? ข้าเคยได้ยินว่าเขาขายยาทุกชนิดที่ใช้ทำชั่ว” นางทำหน้าฉงน“นั่นเป็นเพราะมันขี้เกียจต่างหากเล่า? อาจารย์ของเจ้าผีไร้หลุมทิ้งวิชาแพทย์ล ้าเลิศเอาไว้ แต่เจ้าผีตัวนั้นกลับหากินกับยาใช้ทำความชั่วต่างหาก”“อาจารย์ ท่านรู้จักพ
