ไปพยักหน้าให้พวกเดียวกัน สตรีทั้งกลุ่มก็กรูเข้ามาลากแขนพวกเขาทั้งสองข้างเข้าไปข้างในหงซือซือเห็นว่าหอคณิกาที่ใดก็ไม่แตกต่างกันมากนัก ใช่ว่านางมิเคยปลอมตัวเข้าไปเสียหน่อย ทุกเมืองที่เคยผ่านในยามเป็นดรุณีนางก็เข้าไปดูกับพี่อี้เทียนมาหมดแล้ว “พวกเจ้าเตรียมสุรารสเลิศมาบำเรอพี่ชายข้าหน่อยเถิด วันนี้เขาขี่ม้าทั้งวันเหน็ดเหนื่อยมากเลยเชียว”“ข้าจะจัดมาเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ” สตรีนางแรกที่เข้ามาจับแขนหงซือซือรีบผละออกไปสั่งสุรากับเสี่ยวเอ้อร์“เจ้าเอาอย่างแพงมาเลยนะ ท่าทางคุณชายสองพี่น้องนี้จะร ่ารวยนัก”“ขอรับ”หมิงเฟยหลงเงยหน้าเล็กน้อยมองบนเพดานเมื่อเห็นเงาวูบวาบหลายสายอยู่ข้างบนก็ก้มลงจิบน ้าชาที่นางคณิการินให้“พี่ใหญ่ ท่านว่าที่นี่เป็นอย่างไร?”“ก็ดี! พวกนางล้วนสวยงาม แล้วเจ้าเล่าชอบหรือไม่?” เขายิ้มกระเซ้าเมื่อเห็นหงซือซือแอบส่งสายตาดุท้ายคำถาม“คุณชายทั้งสอง อีกสักครู่แม่นางเหมยสุดยอดหญิงงามในหอของเราจะออกมาเล่นดนตรีแล้วนะเจ้าคะ หากพวกท่านได้ยลโฉมนางอาจจะต้องใจก็ได้”“เช่นนั้นหรือ” หงซือซือหันมายิ้มให้แม่นางหน้ารูปหัวใจจอมฉอเลาะที่พยายามนั่งเบียดพี่สาม “ค่าตัวนางแพงไหม?”“นางขายเพียงบทเพลงและการขับร้อง มิได้ขายเรือนร่างเจ้าคะ” น ้าเสียงของคนเล่าคล้ายจะเย้ยหยัน“เจ้าก็ไม่กล่าวให้ตรงไปตรงมา ประเดี๋ยวคุณชายทั้งสองเกิดเข้าใจผิดก็มีเรื่องเหมือนอย่างคราวก่อนอีกดอก” สตรีที่นั่งข้างจอมยุทธ์หงส่งสายตาค้อ
