” นางหัวเราะร่าขณะกระดกเข้าไปอีกจอกก่อนจะหันมามองเขา “จริงสิ! ข้าลืมชนแก้วกับท่านไปเลย มาๆ ฉลองที่พวกเรากำลังก้าวเข้าสู่ความสำคัญอีกขั้น ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานเราก็จะตามหาตัวคนร้ายพวกนั้นได้แน่”“อืม…ข้าเชื่อมือเจ้ามาตลอดน้องหง” หลังจากดื่มไปจนหมดกาแรก ทั้งสองก็เริ่มมึนกันหน่อยๆ เมื่ออาการมึนเมาเข้าครอบงำท่าทีของทั้งสองก็เปลี่ยนไปบรรยากาศการดื่มแบบพี่น้องที่โรงเตี๊ยมยุทธภพกลับคืนมาอีกครั้ง“เจ้าว่าข้าจะมีลูกอีกกี่คนดี?” หมิงเฟยหลงอดจะพูดความในใจของตนให้นางให้นางฟังไม่ได้ “ยามนี้ข้าเหลือเพียงหลิวเอ๋อร์เพียงผู้เดียวแล้ว ซือซือ สิ้นไร้ทายาทจะสืบราชบัลลังก์” น ้าเสียงของเขาเศร้าสร้อย“พี่สาม ท่านเสียดายตำแหน่งฮ่องเต้เช่นนั้นหรือ?”เขายกจอกสุราขึ้นดื่มอีกครั้ง “ไม่เลย! ข้าคิดไว้แล้วว่าหากไม่มีทายาทจริงๆ บัลลังก์นี้ข้าอยากให้น้องห้าเป็นผู้สืบต่อ” นางมองหน้าเขาด้วยความตระหนก“สตรีของท่านเต็มวังหลัง หากท่านอยากจะมีทายาทก็มีได้ จะเอากี่คนก็ไม่น่าจะมีปัญหานี่? เหตุใดต้องคิดว่าจะให้น้องชายท่านขึ้นครองราชย์แทนด้วยเล่า?”เขายกมือขึ้นแตะแขนนาง “บุตรของข้าที่จะสามารถเป็นรัชทายาทได้นั้นมิใช่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ได้?การมีทายาทไม่ยากจริงอย่างที่เจ้าว่า ในช่วงที่ข้าเพิ่งขึ้นครองราชย์ ข้าพยายามรักษาฐานอำนาจให้สมดุลจึงทำตามที่คนรอบข้างแนะนำ แต่กลับพบว่าสนมเหล่านั้นไม่อาจรักษาครรภ์หรือชีวิตลูกที่เกิดมาไม่นานไว้ได้ แ
