ก่อมามาหลี่มิใช่บุตรีของเขาโดยตรงทว่าก็ไม่อาจกลบเกลื่อนความคิดของผู้อื่นที่ว่าความผิดของผู้รับใช้ก็เป็นความผิดของผู้เป็นนายด้วยหากมิใช่เพราะระยะนี้ฮ่องเต้ทรงมีโครงการสร้างเขื่อนอยู่หลายเมืองแล้วให้เขาควบคุมการสำรวจ เขาก็คงอาจจะหลีกเลี่ยงการเสนอหน้าในท้องพระโรงได้บ้างเจ้ากรมคลังเสิ่นรู้สึกพอใจที่ตงเฟยหมดความสำคัญในวังหลัง เพราะเหม่ยเฟยที่มีพี่ชายเป็นหัวหน้าองครักษ์วังหลวงนั้นไม่มีผลกับการแย่งชิงความสำคัญใน ราชสำนัก เหลือเพียงเฉินเฟยบุตรีเจ้ากรมพิธีการเท่านั้นที่ยังได้รับความใส่ใจจากฝ่าบาทกรมพิธีการไม่ได้มีผลกับอำนาจและผลประโยชน์นอกวัง ดังนั้นเฉินเฟยจึงมิได้อยู่ในสายตาของเจ้ากรมคลังเสิ่น ใต้เท้าเสิ่นมาเข้าเฝ้าเสิ่นกุ้ยเฟย“หากยังจับคนร้ายที่วางยาเหม่ยเฟยไม่ได้ เห็นทีฮ่องเต้อาจจะไม่ทรงวางพระทัย” ใต้เท้าเสิ่นคาดคะเนถึงเหตุผลในการจัดงานเลี้ยงวังหลัง “บางทีอาจจะทรงหวังจะตามหาคนร้ายที่ฆ่าพระโอรสก็ได้”เสิ่นกุ้ยเฟยได้ยินบิดากล่าวเช่นนั้นก็ตกใจ “ท่านพ่อ ข้าลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ในเมื่อเรื่องเกิดขึ้นซ ้าแล้วเป็นไปไม่ได้ที่ฝ่าบาทจะไม่ทรงตามหาความจริง”“ทายาทเสียชีวิตไปถึงหลายคนในลักษณะเดียวกัน พระสนมอย่าลืมสิว่าแต่ก่อนก็อาจจะพอโทษเถียนฮองเฮาได้ แต่ยามนี้ไม่มีนางแล้วจะโทษผู้ใดดี?”“นั่นสิเจ้าคะ” นางอมยิ้ม การสิ้นพราชนม์ของพระโอรสที่อยู่ในตำแหน่งรัชทายาททำให้โอกาสของนางเพิ่มขึ้น ยามนี้เมื่อตงเฟยทำ
