ให้ตัวนางเองเข้าสู่ภาวะลำบากก็ยิ่งทำให้ตัวเลือกเหลือน้อยลงที่แน่ๆ จากนี้ไปโอกาสที่ฮ่องเต้จะเสด็จตำหนักฟาหยางคงไม่มีแล้ว“หากพระสนมคิดจะทำสิ่งใด โปรดระมัดระวังให้มากขึ้น”“ข้าจะกำชับต่งมามาหลี่ให้เข้มงวดกว่านี้” เสิ่นกุ้ยเฟยเมื่อนึกถึงงานเลี้ยง วันนั้นก็เสียววาบ หากนางมิได้สั่งต่งมามาหลี่ให้ฝังขวดยาพิษให้เรียบร้อยหลังจากใส่ในอาหารแล้วป่านนี้คนที่จะถูกนำตัวเข้าไปขังคุกใต้ดินอีกคนก็คงเป็นหัวหน้านางกำนัลแห่งตำหนักหรงซิ่ง“ในเมื่อพระสนมเข้าใจแล้ว กระหม่อมก็เห็นจะต้องทูลลา”องครักษ์จูรู้สึกหงุดหงิด เขาเป็นผู้ที่นำองครักษ์และนางข้าหลวงไปตรวจค้นตัวทุกคนยังตำหนักห่าวซินแต่กลับยังไม่พบหลักฐานใดในขณะที่องครักษ์หู่คู่หูของเขากลับพบขวดยาพิษได้รับความดีความชอบจากฮ่องเต้ ด้วยความขัดเคือง จูจิ้นติ้งจึงเรียกให้คนสนิทของตนอีกสองคนไปช่วยค้นหาหลักฐานในสวนที่จัดเลี้ยงวังหลัง“องครักษ์จูเราแค่สามคนคงหาสิ่งที่ต้องการไม่พบหรอกนะ ท่านไปเรียกคนมาช่วยเพิ่มอีกเถอะ สวนนี้ใหญ่โตเกินไปหากเราจะหาโดยใช้คนแค่นี้ก็คงต้องใช้เวลาหลายวันเทียว”จูจิ้นติ้งควักถุงเงินในสาบเสื้อออกมาโยนให้คนสนิท “เจ้าเอาไปจ่ายให้ขันทีที่ว่างงานแถวนี้มาช่วยเราก็แล้วกัน” องครักษ์คนสนิทของจูจิ้นติ้งไปเรียกขันทีมาได้ถึงสิบคน พวกเขาช่วยกันค้นตามกอต้นไม้และโคนต้นไม้ในสวนจนทั่ว“เจอแล้ว! เจอแล้ว!”องครักษ์จูรีบวิ่งไปหาขันทีที่บอกว่าเจอสิ่งผิดปกติด้วยความ
