อยนั้นเอียงคอด้วยความงุนงง “เสด็จพ่อไม่ได้มานอนกับเสด็จแม่หรอกหรือเพคะ? นอนกันหลายคนสนุกดี”หงซือซือใบหน้าแดงซ่าน เมื่อเข้ากราชับอุ้งมือนั้นแน่นเข้า แล้วยกขึ้นจูบหลังมือนางต่อหน้าพระธิดาตัวน้อย “เจ้าจะอนุญาตให้ข้าไปนอนด้วยหรือไม่?”หงซือซือในคราบองค์หญิงหลวนทั้งตาโตและอ้าปากเหวออยู่ชั่วครู่ “อืม…ไม่ได้หรอกเพคะ ต้องรออภิเษกสมรสก่อน” นางรู้สึกอับอายเพราะขณะนี้กำลังรายล้อมด้วยนางกำนัลและขันทีร่วมยี่สิบคน จะดึงมือออกจากเขาก็มิได้“แค่เดินไปส่งในห้องบรรทมคงจะพอได้กระมัง?”“ดีเพคะเสด็จพ่อ ไปส่งหม่อมฉันกับเสด็จแม่เข้านอนก่อนเถิด” องค์หญิงตัวน้อยเดินเข้าไปแทรกตรงกลางจับมือของทั้งสองแยกออกจากกัน แล้วนางก็จับมือเสด็จพ่อกับเสด็จแม่คนละข้างเพื่อจูงเดินไปตำหนักเสียนเหลียง ฮ่องเต้แย้มพระสรวลขณะสบตากับหงซือซือหวานซึ้งจนนางหวั่นใจ ‘พี่สามร้ายกาจนักเห็นทีข้าต้องระวังใจตัวเองให้มากกว่าเดิม ช่างเล่นสมบทบาทผู้หลงใหลภรรยาใหม่เสียจริง’เมื่อสามพระองค์ไปถึงหน้าพระแท่นบรรทม องค์หญิงน้อยก็คะยั้นคะยอ “เสด็จแม่เราขึ้นเตียงกันเถิดเพคะ”“ยังไม่ได้ แม่ต้องถอดเครื่องทรงพวกนี้ออกก่อนเจ้าดูสิรุงรังยิ่งนัก” หงซือซือยิ้มหวานให้เด็กหญิงก่อนที่จะเดินไปให้นางกำนัลช่วยกันถอดเสื้อผ้าให้นางรวมทั้งเครื่องประดับบนศีรษะ ฮ่องเต้เสด็จมาด้านหลังมองใบหน้าของนางในคันฉ่อง“ข้าช่วยเจ้าเอง” ทรงเอื้อมพระหัตถ์มาช่วยนางถอดปิ่นบนศีรษะ“ฝ่าบาท ป
