้ามาหา แล้วหยุดต่อหน้าเพื่อทำความเคารพทั้งสอง “ถวายบังคมเสด็จพ่อ ถวายบังคมเสด็จแม่”“เจ้าเคยพบนางแล้วหรือ?” หมิงเฟยหลงหันไปถามร่างงามที่ยังทรงยึดมือเอาไว้ “เหตุใดหลิวเอ๋อร์จึงเรียกเจ้าเสด็จแม่?”นางฟ้าวงการเพลงคนใหม่จากค่าย YGEntertainmentหงซือซือยิ้มตอบ “เพคะ หม่อมฉันไปฝึกมารยาทก็พบองค์หญิงน้อยอยู่บ่อยๆ”“หม่อมย่าบอกหม่อมฉันว่า องค์หญิงหลวนจะมาเป็นเสด็จแม่อยู่แล้วก็สมควรเรียกเสด็จแม่เพคะ คืนนี้หม่อมฉันขออนุญาตจากเสด็จย่ามานอนกับเสด็จแม่ที่ตำหนักเสียนเหลียง” เด็กหญิงวัยแปดขวบที่มีมามาหลี่และนางกำนัลเดินต่อท้ายขบวนแปดคนเข้าไปเกาะแขนเสด็จพ่อของนาง ตั้งแต่ได้พบกับองค์หญิงหลวนชิงซือวันแรก องค์หญิงองค์น้อยก็คอยมาแอบสอดส่องดูการฝึกมารยาทของว่าที่ฮองเฮาพระองค์ใหม่ และพยายามจะออกมาพูดคุยกับองค์หญิงผู้งดงามยิ่งหงซือซือได้ยินว่านางคือพระธิดาของพี่สามที่มารดาเสียชีวิตไปกะทันหันก็นึกสงสาร เด็กหญิงอายุเพียงแปดขวบที่ต้องห่างเหินเสด็จพ่อและยังขาดเสด็จแม่ย่อมรู้สึกอ้างว้าง หงซือซือจึงพูดคุยและเอาขนมไปฝากนางยามไปที่ตำหนักของฮองไทเฮาในยามเช้าเท่านั้นเองก็ทำให้องค์หญิงตัวน้อยติดนางแจและหมายยึดเอานางเป็นเสด็จแม่ของตนเอง“หืม….เจ้ามานอนกับเสด็จแม่ได้ เช่นนี้พ่อก็เสียเปรียบเจ้าแล้วสิ”น ้าเสียงกระเซ้าพร้อมสายตาวาวหวานคู่นั้นทำให้มามาหลี่และนางกำนัลต้องก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มในขณะที่องค์หญิงหมิงซีหลิวที่เป็นเด็กน้
