ือได้ยินก็ส่ายหน้า‘ข้ามิได้จะเป็นพระสนมเสียหน่อย ข้าจะเป็นฮองเฮาต่างหาก’ฮ่องเต้ยังมิทรงเสวย ตรัสให้อู๋กงกงรีบสั่งให้ไป๋เพ่ยเจินเข้าเฝ้าด่วน ครั้นอู๋กงกงกำลังจะเดินออกไปหน้าตำหนัก นางมาถึงพอดี“เร็วเข้า! ฝ่าบาทกำลังรอเจ้าอยู่”“เจ้าค่ะ” นางรับคำ เมื่อเข้าไปในเห็นฮ่องเต้ทรงยิ้มน้อยๆ รออยู่แล้ว“เจ้ามาพอดี เจิ้นกำลังรออยู่”“เพคะ หม่อมฉันจะเริ่มงานเลย”ฮ่องเต้ทรงหันไปโบกพระหัตถ์ให้ขันทีที่รายล้อมอยู่ออกไปข้างนอก อู๋กงกงเองก็ไม่อาจจะอยู่ข้างในห้องได้ “เจ้าเริ่มงานได้แล้ว”ไป๋เพ่ยเจินตัวปลอมหยิบเอาห่อผ้าแบนขนาดฝ่ามือจากสาบเสื้อออกมากางบนโต๊ะ ข้างในนั้นมีร่องระหว่างผ้าเสียบเข็มที่มีขนาดยาวครึ่งฝ่ามือวางเรียงรายอยู่“น้องหง เจ้ามีความรู้ด้านการฝังเข็มด้วยหรือ?”“ข้าเป็นเพียงวิชาฝังเข็มทำลายชีพ และสามารถตรวจสอบพิษได้เท่านั้น ยังรักษาผู้ใดมิได้” นางหันมาเลิกคิ้วใส่เขา “หากท่านทำให้ข้าไม่พอใจข้าก็จะใช้เข็มพวกนี้กับท่าน”ฮ่องเต้ดวงตาวิบวับ ทรงยิ้มหวานให้นาง “ข้ารู้เจ้าไม่ใจร้ายกับข้าดอก”นางเสียบเข็มลงในอาหารทุกจานอย่างว่องไวเมื่อไปถึงชามข้าวกับนิ่วหน้าเล็กน้อย “พิษที่เขาใช้กับท่านไร้สีไร้กลิ่น แม้แต่เข็มเงินธรรมดาก็ตรวจไม่ได้ แต่เข็มเงินของข้าเคลือบด้วยสมุนไพรตรวจพิษชนิดพิเศษที่อาจารย์ข้าปรุงขึ้นเอง”“มีคนวางยาข้าหรือ?” ฮ่องเต้ทรงตกพระทัยเรื่องที่ทรงกุขึ้นมาเพื่อล่อลวงนางกลายเป็นความจริงไปเสียแล้ว เมื่
