าจะอยู่ที่ประมาณเจ็ดแปดหมื่นคนดูแล้วเหมือนจะมาโจมตีให้หนักนางถามทหารคนหนึ่งอย่างไม่เป็นทางการ “ข้าศึกในคืนก่อนก็คือทหารราบทหารม้า ทหารรถม้า มากันทั้งหมดเลยเหรอ?”“ไม่ใช่ คืนก่อนมีเพียงทหารราบ กับทหารม้าจำนวนน้อย ไม่มีทหารรถม้าเลย แต่จำนวนข้าศึกน้อยหน่อย ยังดีที่ทหารราบพังประตูเมืองไม่สำเร็จ ดังนั้นทหารม้าก็เลยไม่ได้ถูกใช้งาน”ก็ถูกถ้าหากทหารม้ากับทหารรถม้าก็ถูกส่งมาสู้รบ เกรงว่าเมืองโยวกวงคงจะเสียไปนานแล้วแต่ว่า………มีจุดหนึ่งที่น่าสงสัย435
ข้าศึกโจมตีในคืนก่อน ก็ต้องการตีเมืองโยวกวงให้ได้ แต่ว่าทหารม้ามาไม่หมด ไม่มีแม้กระทั่งเงาของทหารรถม้าอีกด้วยมีเพียงความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวนั่นก็คือแม่ทัพใหญ่ที่รับผิดชอบโจมตีเมืองโยวกวง ก็น่าจะเพิ่งมาถึงสองสามวันนี้ไม่เช่นนั้น คืนก่อนพวกเขาก็สามารถตีเมืองโยวกวงได้สำเร็จคิดถึงตรงนี้!คิ้วของหลานเยาเยายิ่งขมวดลึกขึ้นแม่ทัพใหญ่ของประเทศก่วงส้ามาถึงแล้ว นำโดยเทพสงครามผู้เด็ดขาดอย่างอ๋องเย่ เขายังคงไม่มีความคิดที่จะขัดขวางการโจมตีของข้าศึก ตราบใดที่การต่อสู้เริ่มขึ้นมันคือการแพ้และเจ็บหนักทั้งสองฝ่าย ไม่มีฝ่ายใดได้รับประโยชน์เลยเพื่อฆ่าศัตรูพันคนแล้วต้องเสียทหารของตัวเองแปดร้อยคนความโง่เขลาแบบนี้มันไม่เหมือนสิ่งที่ประเทศเชียนหลิงจะทำออกมาได้มันเป็นเพราะอะไรกันแน่ ที่ทำให้ประเทศเชียนหลิงแม้จะต้องเสียหายหนักก็ยังจะโจมตีประเทศก่วงส้า?บางทีอาจะเพราะเห็น
