นสำหรับหานแส!ทั้งสองคนเป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง แต่ในความคาดเดาไม่ได้ก็มีสิ่งของบางอย่างทำให้พวกเขาไม่มีทางจะลงมือให้ฝ่ายตรงข้ามถึงขั้นตายได้อย่างแท้จริง ไม่เช่นนั้น ไม่ว่าฝั่งไหนอยากทำให้อีกฝั่งตาย พวกเขาก็มีโอกาส เป็นไปไม่ได้ที่จะมีชีวิตถึงตอนนี้อย่างดีๆได้บางทีทุกคนล้วนรู้ หลังจากวันจับจ่ายสิ้นปีชะตาชีวิตก็จะแตกต่างไปอาหารมื้อนี้ ถือว่าเป็นการอำลาสินะ!หลานเยาเยาก็ไม่ได้รบกวนพวกเขา กลับเห็นโม่เหลียงเฉินที่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวบนโต๊ะอาหาร มองไปทางฮัวหยู่อันที่อยู่ด้านหลังของนางบ่อยๆ ฮัวหยู่อันก็แทบนั่งยองลงมาหลบด้านหลังของนางแล้วนางแอบถอนหายใจเบาๆยื่นมือไปเล็กน้อย ฮัวหยู่อันรีบโน้มตัวเข้ามา“คุณชาย?”259
“เจ้าถอยไปเถอะ! คิดดีๆว่าจะหาเงินมาคืนข้าอย่างไร” นางตั้งใจกดเสียงตํ่า แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจให้โม่เหลียงเฉินได้ยิน หากว่าโม่เหลียงเฉินจดจ่อที่นางทางนี้ จะได้ยินเสียงที่ตั้งใจกดให้ตํ่าลงเป็นธรรมดา“เจ้าค่ะ!”ฮัวหยู่อันตอบรับแล้วออกไปแต่ทันทีที่นางออกไป โม่เหลียงเฉินก็ลุกขึ้นทันที เหาะพุ่งออกไปดั่งเช่นลูกศรเกรงว่าช้าไปก้าวหนึ่ง ฮัวหยู่อันจะหายตัวไปเช่นนั้นเห้อ!หลานเยาเยาส่ายศีรษะอย่างจนปัญญาโม่เหลียงเฉินเช่นนี้ถือว่าความรักเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว และลํ้าลึกขึ้นเรื่อยๆหรือ?ในความแปลกใจเล็กน้อย โม่เหลียงเฉินคนเจ้าชู้ผู้นี้ ได้พบฮัวหยู่อันที่ไร้อารมณ์ความรู้สึก จะใช้วิธีไหนเอาความจริงใจในอดีตของฮัว
