้ดีหรือไม่?261
กำลังคิดอยู่ ด้านหน้าก็ดำ มีอะไรขวางทางไปของนางไว้เมื่อเงยหน้ามอง นางตะลึงเล็กน้อยเป็นเขา!ฮัวหยู่อันแสดงความเคารพต่อเขาเล็กน้อย หมุนตัวเดินไปอีกด้าน แต่ก็ถูกโม่เหลียงเฉินขวางทางไป ฮัวหยู่อันไม่อยากใส่ใจ ก้มหน้าแล้วหมุนไปอีกทางหนึ่ง โม่เหลียงเฉินกลับยังขวางไว้คราวนี้ ฮัวหยู่อันเงยหน้าขึ้น บนใบหน้าค่อนข้างโมโห“คุณชายเหลียงเฉิน ขอความกรุณาท่านหลีกทาง”แต่โม่เหลียงเฉินไม่ขยับสักน้อย มองนางอย่างดื้อรั้น ในสายตามีอารมณ์ที่แปรปรวน“ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?” นางกัดฟัน โกรธเป็นที่สุด“เสี่ยวฮัว ข้า……”“อย่าเรียกข้าเช่นนี้ ข้ารังเกียจและสะอิดสะเอียน” ในที่สุดนางก็ระเบิดแล้วอดีต หลานเยาเยาเรียกเช่นนี้ หลังจากพบเขา เขาเรียกแม่นางฮัวก่อน เพื่อหลอกใช้นาง เขาก็เรียกนางเสี่ยวฮัวเหมือนดั่งเยาเยาเช่นนั้น แต่หลังจากที่นางไม่มีค่าให้หลอกใช้แล้ว เขาหลบหนีแล้ว หลังจากที่นางสูญสิ้นทุกอย่าง เขาก็ปรากฏตัวอีกครั้งเรียกนางว่าแม่นางฮัวตอนนี้พูดออกจากปากว่าเสี่ยวฮัว ทำให้นางนึกถึงการหลอกใช้ในอดีตของเขาเหอะ!นางขันซะจริงๆ262
นางก็ตัวคนเดียวลำพัง ไม่มีประโยชน์ให้หลอกใช้แล้ว เรียกเช่นนี้ ก็คือมีใจทำให้นางจะอ้วก“ขอโทษ!”เขาอยากพูดที่สุดคือประโยคนี้“ขอโทษอะไร? พวกเราใครก็ไม่ติดค้างใคร เพียงแค่คนหนึ่งหวังที่จะรังแกอีกคนยอมรับการรังแกเท่านั้น” ฮัวหยู่อันฝืนยิ้มเล็กน้อยเดิมทีเรื่องราวก็เป็นเช่นนี้เมื่อครู่หลังจ
