ดียว แต่เพียงแค่อยู่ด้วยกันกับเย่แจ๋หยิ่ง เขาใส่ใจกับทุกการเคลื่อนไหวทุกการกระทำของนางตลอดเวลา ควบคุมอาหารการกินของนางทุกขณะดื่มเหล้าชามใหญ่ แทะเนื้อคำโตท่าทางแบบนี้อับอายไม่สุภาพ ถูกปฏิเสธโดยตรงหลานเยาเยารู้ ตอนนี้นางคือซ่างกวนหนานซู่ ชายที่สง่างามดั่งหยก เป็นธรรมชาติที่พฤติกรรมต้องสุภาพ ไม่สามารถเป็นเหมือนอดีตเช่นนั้นได้ ไม่สนใจไม่แยแสอย่างไรเสีย!ความรักความผูกพันจำเป็นต้องจัดการดีๆ“แฮ่มแฮ่ม”หลานเยาเยาแทะน่องไก่หันกลับไปอย่างน่ารัก ก็เห็นเย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ข้างประตูมองดูน่าอย่างจนปัญญา นางรีบกัดน่องไก่คำหนึ่งทันที จากนั้นเอาซ่อน เคี้ยวเนื้อไก่ในปากตามใจ แล้วกลืนลงไป“หืม? ทำไมท่านยังไม่ไปอีก?”172
“เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าแอบซ่อนน่องไก่ไว้หรือ?” ทั้งห้องกระจายไปด้วยกลิ่นหอมของน่องไก่ เขาก็ไม่ได้ตาบอด ไม่รู้ได้อย่างไร?“เพิ่งกินอาหารเที่ยง ข้าแค่ไม่อยากให้เจ้ากินจนจุกเกิน ไม่ดีต่อลำไส้ อีกทั้งร่างกายของเจ้าจำเป็นต้องบำรุง ไม่เหมาะจะกินของมัน ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่เคี้ยวให้ละเอียดแล้วค่อยๆกลืนอีกเด็กดี เอาน่องไก่วางด้านข้าง ผ่านไปครึ่งชั่วยามค่อยกิน ข้าสั่งให้ห้องจัดเตรียมภัตตาหารช่วยอุ่นให้เจ้าตลอด”“อ่อ!”หลานเยาเยาวางลงอย่างเชื่อฟังเหมือนกับเย่แจ๋หยิ่งยังคงไม่วางใจ เดินเข้ามาเอาน่องไก่ของนางถือไว้บนมือ ยังจะค้นขาหมูอีกอันหนึ่งที่เย็นไปแล้วจากด้านข้างออกมาอีก กล่าวอย่างจริงจังประโยคหนึ
