หว ไปพบคุณชายซ่างกวนเอง แต่ทุกครั้งก็หาคนไม่เจอ เป็นเช่นนี้สองสามครั้งโม่เหลียงเฉินก็รู้ คุณชายซ่างกวนตั้งใจหลบหน้าเขาผ่านไปหลายวันขนาดนี้ วันนี้ไม่ง่ายที่จะจับตาดูจนได้เบาะแสของคุณชายซ่างกวน จึงรีบมาอย่างรีบร้อนทั้งๆที่คนก็อยู่ในห้องหนังสือ แต่กลับเข้าไปไม่ได้ ในใจต้องร้อนรนดั่งมดที่อยู่บนหม้อร้อนเป็นแน่ทำไมคุณชายซ่างกวนถึงเป็นเช่นนี้?พ่อบ้านเหมยไม่รู้ แต่เขาก็ไม่ต้องรู้คุณชายซ่างกวนเขามีความคิดมากมาย เวลาที่ควรพบก็จะพบเป็นธรรมดา เวลาที่ไม่ควรพบ จะคิดวิธีหลบเลี่ยงตอนนี้เวลานี้ เขาก็ไม่รู้ว่าควรหรือไม่ควรพบดังนั้น พ่อบ้านเหมยจึงกั้นขวางไว้ตรงนี้ คนในห้องหนังสือต้องได้ยินความเคลื่อนไหวแล้วเป็นแน่ ควรหรือไม่ควรก็ให้คุณชายซ่างกวนตัดสินใจเองคุณชายเหลียงเฉินที่ถูกคิดว่าเป็นคนไม่มีธุระข้องเกี่ยวอึดอัดมาก161
เขาเหลือบมองพ่อบ้านเหมือนแวบหนึ่งอย่างไม่พอใจ กล่าวด้วยนํ้าเสียงเย็นชา:“ก่อนหน้านี้ไม่ชอบหน้าเขา นี่เพิ่งจะกี่วันเอง? ก็ถูกคนอื่นปลุกระดม ช่วยคนอื่นเขาพูดแล้ว ยังกลับมาว่าข้าเป็นคนไม่มีธุระข้องเกี่ยวอีก พ่อบ้านเหมย ท่านพูดมา หากว่าข้ามาช้ากว่านั้นอีกสองสามวัน ประตูใหญ่ท่านก็ไม่ให้ข้าเข้ามาแล้วใช่หรือไม่?”มองดูเขาที่เต็มไปด้วยความเคือง พ่อบ้านเหมยตบไหล่เขา:“เป็นเช่นนั้นจริงขอรับ!”“…….” ยังจะสามารถพูดกันดีๆได้อีกหรือ?ก่อนหน้านี้พ่อบ้านเหมยผู้นี้ไม่ใช่ว่ายังดีๆอยู่หรือ? ทำไมแค่ชั่วข้ามคื
