ลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน หลานเยาเยาค่อนข้างงงเขาเป็นอะไรแล้ว?ไม่มั่นใจถึงเพียงนี้?“ทำไมท่านถึงดูหนังสือประเภทนี้?” เมื่อคิดถึงการทดสอบแต่ละครั้งก่อนหน้านี้ของเย่แจ๋หยิ่ง นางอยากหัวเราะอย่างฉับพลัน “คงไม่ใช่เพราะข้าหรอกนะ?”133
จดจ้องดวงตาของเย่แจ๋หยิ่ง ถูกนางมองตรงมาด้วยสายตาที่แผดเผา เย่แจ๋หยิ่งไม่หลบไม่หลีก ไม่ตอบ และไม่ปฏิเสธหลานเยาเยาเข้าใจแล้ว เขากลัวว่านางจะคิดมาก ดังนั้นถึงเป็นเช่นนี้ฉับพลันนั้นในใจตบโต๊ะหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเย่แจ๋หยิ่งฉลาดปราดเปรื่องยิ่งนัก ทำไมอยู่กับนาง สติปัญญาก็ไม่ทำงานแล้วล่ะ?หลานเยาเยาหยิบหนังสือจากมือเขามา พลิกดูทีละหน้าทีละหน้า ครั้งนี้เย่แจ๋หยิ่งไม่ได้เอื้อมมือมาแย่งกลับไปอีก แต่มองดูนางนิ่งๆ ในใจสับสนอย่างอธิบายไม่ได้เห้ย!หลานเยาเยาเบิกตาโตครู่หนึ่งดุเดือดมากเลย! ดุเดือดจนค่อนข้างจะทนดูตรงๆไม่ได้ นางดูไปพลางเหลือบมองเย่แจ๋หยิ่งไปพลางไม่รู้จริงๆว่าเย่แจ๋หยิ่งที่มีอำนาจอิทธิพลกว้างขวางเหมือนผู้คนเช่นนี้ อยู่อย่างสูงส่ง คนที่นิสัยเย็นชา ดูหนังสือประเภทนี้จะรู้สึกอย่างไรนางอยากถาม แต่ไม่กล้าถามเกรงว่าบางคนจะโกรธแล้วจากไปในที่สุด ขณะที่หลานเยาเยาดูอย่างออกรสออกชาติ เย่แจ๋หยิ่งที่สีหน้าครุ่นคิดเปิดปากแล้ว“อย่าดูแล้ว!”“ได้!”หลานเยาเยารีบปิดหนังสือทันที วางไว้บนโต๊ะ134
“เอาหนังสือไปเผาได้แล้ว” เพราะไม่ได้ใช้ แล้วนางก็ไม่ใช่ผู้ชายจริงๆ เพียงแค่คุณชายที่ปลอมตัวผ
