ัก ตอนนี้เจ้าสำนักเป็นพี่ใหญ่ เขาเป็นแค่ของจัดแสดงแต่ผู้อาวุโสรองที่ไม่ถนัดการสื่อสารด้วยการยักคิ้วหลิ่วตา ก็ถูกพวกเขาจ้องมองโดยตลอด สุดท้ายจนปัญญา ดวงตาที่เปลี่ยนไปมาของเขาชำเลืองมองซ้ายขวาแวบหนึ่ง จากนั้นเงยหน้าขึ้น ดวงตาจ้องตรงไปที่เพดานของห้องรับแขกอยากดูก็ดูเถอะ!ยังไงซะก็ดูออกมาเป็นดอกไม้ไม่ได้เบ่งอำนาจคืออะไร สามารถกินได้หรือ? หากสามารถกินได้เอามาปีกก็ได้ยู่หลิวซูที่ไม่ได้รับการตอบสนอง กระแอมเบาๆ มองทางอ๋องเย่“อ๋องเย่ ท่านนี้คิดว่าก็คงเป็นคุณชายซ่างกวนแล้วสินะขอรับ? ได้ยินไม่เหมือนได้พบ รัศมีไม่ธรรมดา สามารถรู้จักคุณชายซ่างกวนได้ เป็นโอกาสโชคดีมากที่ยากจะพบจริงๆขอรับ”ดูเหมือนคำพูดทางการที่นอบน้อม แต่กลับเป็นใจจริง1362
เห็นพวกเขาเก็บสายที่จ้องตรงดิ่งแล้ว เย่แจ๋หยิ่งจึงเก็บสายตาเย็นยะเยือกที่ไม่พอใจทันที แล้วนั่งลงเอนพิงเก้าอี้เคลือบสีแดงที่หลานเยาเยานั่งต่อ ปล่อยให้หลานเยาเยาคุยเรื่องอดีตกับพวกเขา“ข้าก็คือซ่างกวนหนานซู่ เจ้าสำนักยกย่องแล้ว”หลังจากพบหน้ากัน ยู่หลิวซูนั่งที่ตำแหน่งของเจ้าสำนัก ผู้อาวุโสไม่กี่ท่านก็นั่งลงตามลำดับ ต่อจากนั้นควรจะเป็นเวลาเบ่งอำนาจ ทำอะไรไม่ได้ไม่ว่าเป็นเจ้าสำนักยู่หลิวซู หรือว่าผู้อาวุโสไม่กี่ท่านที่นั่งอยู่ ล้วนไม่มีคนเริ่มแต่ละคนเจ้ามองดูข้า ข้ามองดูเจ้า หลังจากที่พูดไม่ออก ก็พยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มอย่างไม่เสียมารยาท สถานการณ์แปลกประหลาดอย่างมากห
