าเย็นชาหลังจากที่เป็นตายจากลากับหลานเยาเยาสองสามครั้ง เขาค่อยๆเข้าใจแล้ว มีบางเวลาเมื่อพลาดไป ก็จะเป็นทั้งชีวิต ไม่มีทางไม่เสียใจไม่ได้ เขาโชคดี สวรรค์ถึงได้ให้โอกาสเขาครั้งแล้วครั้งเล่าแม้ว่าองครักษ์ลับจะเป็นผู้ใต้บัญชา เป็นตายควบคุมโดยเขา แต่เห็นจื่อเฟิงจื่อซีติดตามหลานเยาเยาไม่กี่ปีนั้นเกิดความเปลี่ยนแปลง ถึงได้รู้ ไม่ว่าภายนอกจะเย็นชาไร้ความรู้สึกเพียงใด ใจในพวกเขาก็ล้วนมีความคิดของตัวเอง เพียงแค่ฝืนไว้ในใจ อดกลั้นมาโดยตลอดดังนั้นหนึ่งปีมานี้สำหรับความสัมพันธ์ของจื่อเฟิงและหมู่บ้านเหมยฮัว เขาเลือกจะนิ่งเงียบ กระทั่งมีบางครั้งที่ยังจะชี้แนะเล็กน้อยแต่จื่อซีหลังจากที่ได้รับข่าวสารก็มักจะดีใจเซ่อซ่าไปครึ่งวัน จะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่ามีคนอยู่ในใจของเขา มองดูท่าทางที่มีเลือดมีเนื้อของพวกเขาก็ไม่ใช่ไม่ดีดวงตาหลานเยาเยาเปล่งประกายเล็กน้อย!ก็กล่าวอีกนัยหนึ่งว่า ลืมตาข้างหนึ่งปิดตาข้างหนึ่ง อยากทำอะไรก็ทำ อย่ากระทบต่อเรื่องที่องครักษ์ลับควรทำก็พอแล้วเขาเข้าใจเช่นนี้ คนอื่นจะเข้าใจอย่างไรนางไม่รู้ แต่นางกลัวว่าเหล่าองครักษ์ใบหน้าเย็นชาจะซื่อ จึงเปิดปากเน้นยํ้าว่า :1329
“ความหมายของท่านก็คือ เพียงแค่ไม่กระทบภาระงานเดิม ภายใต้ความเป็นส่วนตัวจะแต่งงานมีภรรยาก็ไม่เป็น?”“แน่นอน!”พูดจบ ดวงตาเย็นชาของเย่แจ๋หยิ่งกวาดมองบรรดาองครักษ์ลับ บรรดาองครักษ์ลับสันหลังเย็นวาบในพริบตา เหาะสูญหายไปในที่ลับใ
