อาเองแล้วได้หรือไม่? ท่านก็ตอบคำถามของข้ามาก่อนสินี่“ข้าเคยหาอุกกาบาตก้อนหนึ่งพบในวังทองที่อยู่ในทะเลทราย……”ถูก ในความทรงจำ หลานเยาเยาเรียกก้อนหินสีดำปิ๊ดปี๊ก้อนนั้นชื่อนี้พูดยังไม่จบ เย่แจ๋หยิ่งค่อยๆเงยหน้าขึ้น หรี่ตาดูเขา ในดวงตานอกจากความลึกลํ้า ก็ไม่มีอย่างอื่น แต่ส้งเย่นกุยกลับฟังเป็นความหมายของการบังคับข่มขู่สีหน้าส้งเย่นกุยเปลี่ยนทันที เปลี่ยนเป็นโกรธ เส้นเลือดปูดเล็กน้อย หมุนตัวในพริบตา มือไขว้หลัง เปล่งเสียงไม่พอใจหนักอึ้งเสียงหนึ่ง :“อยากถามอะไรก็ถามเถอะ! ข้ารู้จะพูดพูดแล้วไม่มีพูดไม่หมด”เย่แจ๋หยิ่งมองเขา “ไม่วางแผนโต้แย้งสักหน่อย?”“…….” ส้งเย่นกุยมองดูเขาอย่างเย็นชาโต้แย้ง?1274
อดีตเขาเคยโต้แย้งกี่ครั้งแล้ว? แล้วถูกเย่ซางหลิงสั่งสอนกี่ครั้งแล้ว? นิสัยของเย่ซางหลิงกับเย่แจ๋หยิ่งเหมือนกันขนาดนั้น คนที่สนใจ สามารถเกิดเพื่อนางตายเพื่อนางได้คนที่ไม่แยแส ต้องคนให้ผู้ใดเกิดก็เกิด ต้องการให้ผู้ใดตายก็ตาย ไม่เชื่อฟัง ก็รอความตายทั้งเป็นแม้ว่าเป็นระบบระบบหนึ่ง เขาก็สามารถหาวิธีจัดการระบบได้ นั่นคือจัดการครั้งหนึ่งก็แม่นยำครั้งหนึ่ง!การโต้แย้งมีประโยชน์ เขาต้องกลัวเย่ซางหลิงขนาดนี้หรือ?ถุ้ย!บ้าเอ้ยเขาไม่กลัวสักหน่อยเย่แจ๋หยิ่งอุ้มหลานเยาเยายืนขึ้นอย่างฉับพลัน ส้งเย่นกุยเหมือนดั่งเผชิญหน้ากับศัตรูที่อันตราย เขาหยิบผมยาวพันคอของตัวเองทันที“ท่านทำอะไร? ท่านกล้าขยับ ข้าก็จะตายให้ท่านดู
