วดเร็วหลายปีก่อน ก็อยู่ที่ห้องอาบนํ้านี้ ครั้งแรกที่รู้ว่าอ๋องเย่ก็คือคนผู้นั้นที่นางต้องการจัดคู่แต่งงานให้สาวใช้ข้างกายที่ตายไปแล้ว และตอนนั้นเย่แจ๋หยิ่งก็ยืนอย่างเปิดเผยต่อหน้านางเช่นนี้ อีกทั้งเปิดเผยอย่างหมดจดมาก อะไรก็ไม่ใส่……“เย่แจ๋หยิ่ง ท่านก่อกวนอีก ก็จะให้ท่านอาบนํ้าเองแล้ว”“ได้ ไม่ก่อกวนแล้ว ตอนนี้ข้าเป็นคนของเจ้า เจ้าให้ข้าทำอย่างไรก็อย่างนั้น”หืม?ว่านอนสอนง่ายทันที?หลานเยาเยาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “จริงหรือ?”“อืม!”1229
“ข้าจะเชื่อท่าน”ต่อจากนั้น เย่แจ๋หยิ่งสงบลงมากจริงๆ ไม่ก่อกวนกลั่นแกล้ง ให้เขาสระผมก่อนเขาก็สระผมก่อนอย่างง่ายๆ แม้แต่อาบนํ้า เดิมทีเขาอยากให้นางช่วยอาบนํ้าให้เขาหลังจากนางปฏิเสธอย่างไม่พอใจ เขาก็กลับไม่บังคับ เพียงแค่ให้นางอยู่เป็นเพื่อนข้างๆเห็นเช่นนี้หลานเยาเยาที่ค่อนข้างระมัดระวังเล็กน้อย ค่อยคลายความระมัดระวังลงพวกเขาสนทนากันเรื่อยเปื่อยทันใดนั้น เหมือนว่าเย่แจ๋หยิ่งจะจริงจังขึ้นมาก เขาถามด้วยเสียงทุ้มตํ่า :“หนานซู่ เจ้าหันหน้ามาทางข้าใช่ไหม?”“อืม ไม่งั้นข้ายังจะหันหลังคุยกับท่านหรือ?”“เช่นนั้นก็ดี!” เย่แจ๋หยิ่งแสดงออกว่าพอใจมากแล้วขณะที่หลานเยาเยาหมุนตัวปัดกลีบดอกไม้ที่ซ้อนเป็นชั้นๆออก มือใหญ่อุ่นๆข้างหนึ่ง ก็คลำบนหลังของนางเย่แจ๋หยิ่ง : “……” เรียบหรือ?หลานเยาเยา : “……”บรรยากาศเงียบกริบฉับพลัน สองคนครุ่นคิดเป็นร้อยรอบในเวลาพริบตา เวลานั้นไม่มีเสียงแ