งอย่างจดจ่อเช่นนั้นเย่แจ๋หยิ่งบังสายตาของเย่หลีเฉินไว้ทันที รัศมีของพลังอำนาจกดดันเขาโดยตรงอันตรายเป็นที่สุด ทำให้เย่หลีเฉินมีความรู้สึกชนิดที่ว่ามองคนด้านหน้าอีกหน่อย ก็จะโดนควักลูกตาสองข้างไปด้วยความเข้าใจผิดคิดไม่ถึงว่าเสด็จอามีใจปกป้องเขา จะดูถูกคนผู้นี้ไม่ได้เด็ดขาด“ท่านนี้คือ?”“ข้าชื่อซ่างกวนหนานซู่ เป็นหมอผู้หนึ่ง สวัสดีนายท่าน!”วันนี้พบเย่หลีเฉินเป็นผลสำเร็จโดยบังเอิญ แต่พอดี กำลังมีเรื่องหาเขาพอดีเลย!“เจ้าเป็นวิชาการรักษา?” เย่หลีเฉินหรี่ตา“เข้าใจนิดหน่อย” หลานเยาเยาตอบอย่างเรียบๆ“เช่นนั้นขอถามว่าบ้านของคุณชายอยู่ที่ใด? บรรพบุรุษอยู่ที่ใด? อาจารย์เป็นใคร? มาเมืองหลวงทำไม? จุดประสงค์คืออะไร? ทำไมต้องเข้าใกล้เสด็จอา?”นํ้าเสียงหนักขึ้นเรื่อยๆ ประโยคหนึ่งเฉียบคมกว่าอีกประโยคหนึ่ง สายตาที่มองดูหลานเยาเยาก็คือมองดูคนร้ายที่มีจุดประสงค์ไม่ดี1188
หลานเยาเยาเลิกคิ้วคนนี้กินระเบิดเข้าไปหรือ? ขนาดไม่รู้จักนาง เมื่อมาก็ถล่มนาง เหมือนว่านางจะกินเย่แจ๋หยิ่งเช่นนั้น“ทำไม? ตอบไม่ได้หรือ? หรือว่าเป็นคนไม่ดีละอายใจ คิดคำแก้ตัวไม่ทันทันที?” เย่หลีเฉินยิ่งเพิ่มความมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเองการมาของผู้นี้ไม่เป็นประโยชน์ต่อเสด็จอาหลานเยาเยากุมขมับเอาเถอะ!เย่หลีเฉินก็ยังเป็นนิสัยอารมณ์เช่นนี้ มั่นใจเรื่องหนึ่งแล้วก็ก้าวร้าวบีบคั้นคน ตอนนั้นที่ปกป้องหลานชิวหยุนก็เป็นเช่นนี้ ตอนนี้ปกป้องเย่แจ๋หย
