ชัญญะก็ไม่มีแล้ว“แฮ่มแฮ่ม!” เขากระแอมเบาๆเสียงหนึ่ง กล่าวเบาๆ : “อ๋องเย่มาแล้ว”อ๋องเย่……ห๊ะ? เย่แจ๋หยิ่งมาแล้ว? !หลานเยาเยาเด้งยืนขึ้นมาแล้วกล่าว รีบมองไปทางส้งเย่นกุย สายตาเช่นนั้นเรียกว่าตื่นเต้น“คนล่ะ? อยู่ไหน? อยู่ไหน?”“นู้น อยู่ด้านนอก ดูเอาเองขอรับ” พูดจบ ก็หมุนตัวจากไปเพิ่งจะเดินได้ก้าวเดียวก็ถูกหลานเยาเยาดึงไว้“ไม่มีนี่! คนโกหก” เมื่อครู่นางมองดูด้านนอกมาตลอดเลย? เดิมทีไม่มีแม้สักคนส้งเย่นกุยกำลังหลอกนางเอ๊ะ? ไม่ถูกมือและบนร่างกายทำไมร้อนเช่นนี้ล่ะ?1099
เมื่อดูอย่างละเอียดถึงพบว่า นํ้าราดบนตัวของนางทั้งตัว ยังเป็นนํ้าร้อนด้วย แม้แต่บนมือก็มี อุ้งมือหลังมือล้วนโดนลวกจนแดงแล้ว บนพื้นแก้วชาถ้วยหนึ่งยังกลิ้งอยู่ ในแก้วไม่มีนํ้าชา แต่ยังมีไอร้อนลอยอยู่……เมื่อครู่นางได้เผชิญกับอะไร?“เจ้านายข้าว่า ในเวลาหนึ่งปีที่ท่านหมดสติ ของบำรุงร่างกายสารเหลวแต่ละชนิดยาบำรุง นั่นคือฉีดเข้าไปในร่างกายของท่านอย่างมหาศาล เมื่อฟื้น อย่าพูดว่าใบหน้าอวบอ้วน อย่างน้อยที่สุดยังมีนํ้ามีนวลมีความยืดหยุ่นแต่จากทะเลทรายมาถึงที่นี่ เวลาสามเดือนสั้นๆ ท่านดูร่างกายท่านตอนนี้ แม้แต่ท่อนไม้ยังเทียบไม่ได้ ผอมเป็นลิงตัวนั้นยังจะบอกว่าตัวเองเป็นนักกินจุชั้นยอด สามวันไม่กินข้าวสักถ้วย อาหารเลิศรสทุกชนิด แม้แต่ความปรารถนาจะมองท่านก็ไม่มี ดื่มเพียงนํ้าชาเพื่อดำรงชีวิต ท่านปฏิบัติต่อชื่อเรียกขานว่านักกินจุนี้อย่างเหม
