นี้ เผยให้เห็นความน่าสงสารเป็นที่สุดเช่นนั้น ราวกับว่านาทีต่อมานางก็จะอกแตกตายเช่นนั้นนี่เป็นครั้งแรก และเป็นครั้งเดียวที่เห็นหลานเยาเยาท่าทางเช่นนี้ ส้งเย่นกุยค่อนข้างทำอะไรไม่ถูกในฉับพลัน จนกระทั่งพูดปลอบใจนางไม่ออกสักคำทำได้เพียงนั่งย่อลงช้าๆ อยู่เป็นเพื่อนข้างกายนาง มองดูนางร้องไห้1101
คนผู้หนึ่งที่เข้มแข็งขนาดนั้น นึกไม่ถึงว่าก็มีด้านที่อ่อนแอได้ขนาดนี้ เขาไม่ควรเปิดโปงใช่หรือไม่นะ? ไม่ควรทำให้นางเสียใจเช่นนี้?……วันที่สอง สภาพอากาศหนาวเหน็บ ถึงแม้จะมีดวงอาทิตย์ แต่ลำแสงของแสงอาทิตย์กลับทะลุเมฆหมอกหนาๆไม่ได้ ไร้วิธีทำให้แผ่นดินใหญ่อบอุ่นตอนเช้าตรู่มีคนเคาะประตู เสียงดังมาก ยังจะเคาะอยู่นานอีกหลานเยาเยาได้ยินแล้ว เอาผ้าห่มคลุมโปงโดยตรง ทำให้เสียงเคาะประตูถูกตัดออกไปอยู่ด้านนอกเมื่อวาน ตอนใกล้จะปิดประตู โดนส้งเย่นกุยจัดการด้วยการโพล่งไปแบบนั้น ทำให้ดวงตาของนางยังบวมอยู่ในตอนนี้ นางต้องนอนชดเชยให้ดี เพื่อปลอบโยนจิตใจที่ได้รับบาดเจ็บของตัวเองสักหน่อยแต่เรื่องราวมักจะไม่เป็นตามที่หวังนางนอนคลุมโปงไปยังไม่ถึงแปดนาที เข้ามาในประตูห้องก็ได้ยินเสียงเคาะประตูนางไม่ขานรับฉะนั้นเสียงเคาะประตูเคาะเพียงสองครั้งก็หยุดลง จากนั้นก็เป็นเสียงประตูห้องถูกเปิดออก เสียงฝีเท้าแผ่วเบาค่อยๆดังมา ยิ่งใกล้กับเตียงของนางขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดเสียงฝีเท้าก็หยุดลงหน้าเตียงของนางหลานเยาเยายังคงนอนไม่กระดิกฟ้ากว
