้วยหิมะ มีสีแดงในสีขาว งามดั่งแดนสวรรค์ สวยงามกว่าทิวทัศน์ที่สวยงามนับไม่ถ้วน สวยเป็นที่สุดเจ้านายต้องการไปหรือไม่ขอรับ?”1074
จื่อเฟิงที่พูดน้อยพูดสั้นๆโดยปกติ หนึ่งปีมานี้เขาเดินทางข้ามแม่นํ้าภูเขานับหมื่นพัน เพียงเพื่อค้นหาทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดที่หนึ่ง ทำให้เจ้านายก้าวออกนอกประตูจวน สูดอากาศที่บริสุทธิ์“สวยเท่านางหรือไม่?”จื่อเฟิงตะลึงไปครู่หนึ่งที่เจ้านายพูดก็คือคุณหนู แต่คุณหนูกลับมาไม่ได้แล้ว แม้ว่าจะหลอกตัวเองเพราะคำพูดของเย่หลีเฉิน แต่ในใจใครจะไม่เข้าใจ? เจ้าหนูจะไม่กลับมาแล้วแต่มีเพียงเจ้านายที่ยังคงเชื่อเชื่อมาโดยตลอด……“ไม่ถึง ไม่เท่าหนึ่งในหมื่นขอรับ”“หาอีก” พูดจบ เย่แจ๋หยิ่งโบกมือเล็กน้อย แล้วสัมผัสคนบนภาพวาดบุคคลต่อ“……ขอรับ”มองดูเงาร่างที่ดูเศร้าและหดหู่ในผ้าม่าน จื่อเฟิงแอบตาแดงเล็กน้อย หลังจากรับปากก็จากไปอย่างเงียบๆ
1075
