้างกายก็ตามไปปกป้องเขาอย่างรีบร้อนเงาหลังฮ่องเต้องค์ใหม่ที่โดดเดี่ยว พ่อบ้านเหมยมองไว้ในตา ได้เพียงถอนหายใจในใจฮ่องเต้องค์ใหม่ไม่ง่าย อ๋องเย่ก็ยิ่งไม่ง่าย!หากว่าพราชายายังอยู่ หรือเทพธิดายังอยู่ ทุกอย่างก็ไม่ถึงขนาดนี้1073
ห้องบรรทมอ๋องเย่ผ้าม่านโปร่งแสง เงาคนผู้หนึ่งเอนพิงเตียง ใบหน้าเหนื่อยล้า ภาพวาดรูปคนที่เป็นหญิงงามแผ่นหนึ่งอยู่บนมือ นิ้วมือที่เรียวยาวสัมผัสเบาๆ แต่ดวงตาทั้งคู่ของเขากลับใช้ผ้าแดงยาวๆปิดไว้ จุดที่พันกันของผ้าแดงอยู่ด้านหลังศีรษะ ถูกผมดำที่ห้อยลงมาบังไว้ เหลือเพียงผ้าแดงสองเส้นห้อยลงมาด้านหลังเหมือนผมสีหน้าเดิมทีที่ครุ่นคิดของเขา เปลี่ยนเป็นนุ่มนวลเพราะภาพวาดบุคคลแผ่นนี้ แต่หางตามีนํ้าตาเลือดไหลออกมา ไหลลงมาตามแก้มนานแล้ว เหลือคราบนํ้าตาเข้มๆสองเส้น……หนึ่งปีสามเดือน คนงามยังคงไม่กลับมารอเจ้าไม่ได้น่ากลัว ที่น่ากลัวคือ รอแล้วไม่มีข่าวคราวของเจ้ามาตลอดข้าควรทำอย่างไร?ทำอย่างไรเจ้าถึงจะสามารถกลับมาได้?ฉับพลันนั้น ในอากาศมีความเคลื่อนไหว เงาคนร่างหนึ่งแฉลบตัวเขามาจากทางหน้าต่าง คุกเข่าข้างหนึ่งหน้าเตียง ทำมือคารวะ“เจ้านาย ข้าน้อยกลับมาแล้วขอรับ”ผู้ที่มาคือจื่อเฟิงที่ถูกส่งออกไปทำภารกิจให้สำเร็จเมื่อไม่กี่เดือนก่อน วันนี้เพิ่งจะกลับมา บนใบหน้าไม่ทุกข์ไม่สุข มีเพียงสีหน้าที่เศร้าสลด“ทิวทัศน์ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง?”“เมืองหวยหลอ ดอกเหมยผลิบาน ทั่วทั้งเขาที่ราบ ครอบคลุมด
