ตาม ไม่เคยมีคนเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของยาฉางตานมาก่อนในไม่ช้าเสียงหัวเราะของเขาก็หยุดลงทันที เพราะหลานเยาเยาปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าของเขา ท่าทางเหมือนกำลังจะตาย คิดไม่ถึงว่ายังยิ้มให้เขาอีกไม่นึกเลยว่าจะยังไม่ตาย……ชะตาแข็งจริงๆ!แต่ว่า เช่นนั้นแล้วอย่างไร?ดูท่าทางของนาง มากที่สุดก็มีชีวิตไม่เกินสามนาทีแล้วราชครูเทียนเวิง : “ยังกล้าขึ้นมาอีก? น่าเสียดายเจ้ามาสายไปแล้ว”พูดจบ เขาคิดก็ไม่ได้คิด หยิบยาฉางตานในกล่อง ใส่ปากทันที“สาย? ไม่แน่……ที่ข้ารอก็คือนาทีนี้”“อะไร?” สีหน้าราชครูเทียนเวิงแข็งทื่อทันทีที่เห็นสิ่งของในมือของหลานเยาเยาสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันใดเป็นระเบิด!1028
ไม่นึกเลยว่านางยังจะมีของเช่นนี้เอื้อมมือไปปัดสิ่งของในมือของนาง ด้วยความเร็ว เฉกเช่นสายฟ้าฟาดเวลานี้ ราชครูเทียนเวิงได้เหาะมาถึงจุดสูงสุดที่เขาสามารถไปต่อถึงได้ ระยะห่างใกล้มากๆกับระลอกคลื่นสีดำสนิทที่มีสายฟ้าฟาดอยู่ไม่รู้ว่าจุดระเบิดและหรือยัง แต่ระเบิดได้ถูกปัดออกไปอย่างง่ายดาย จิตใจที่เป็นกังวลยังปล่อยวางไม่ได้ รอยยิ้มมุมปากของหลานเยาเยายิ่งลึกขึ้นเห็นเพียงนางยกมืออีกข้างหนึ่งเล็กน้อย ดูแล้วเหมือนช้าอย่างที่สุด แต่ด้ายสีเงินในมือของที่นางยิงขึ้นไปยังระลอกคลื่นในอากาศกลับรวดเร็วสุดๆ“เจ้าบ้าไปแล้ว!” ราชครูเทียนเวิงตะโกนเสียงดังมองดูร่างกายที่โดนมัดแน่น ด้ายเงินบางๆยาวๆเชื่อมต่อพวกเขาไว้ แล้วมองดูด้ายสีเงินอีกเส้นในมือของห
