—ในช่วงนาทีที่หลานเยาเยากระโดดลงไปนั้น หลานเยาเยาตัวจริงได้เฝ้ามองอยู่ด้านข้างอย่างเย็นชานางไม่ได้หยุดยั้งตัวเองที่กระโดดลงไปในภาพลวงตา เพราะนางรู้ ตัวเองเสียดายชีวิตขนาดนั้น จะสามารถกระโดดลงไปตายอย่างง่ายดายได้เช่นไร?ยิ่งไปกว่านั้น นางรู้ว่าตัวเองในภาพลวงตาหลังจากนั้นจะต้องมีความรักกันกับฮ่องเต้ หลังจากที่ฮ่องเต้ได้ทำสงครามใหญ่กับศัตรูจากนอกแผ่นดิน ขณะที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่ทำการรักษาจนแทบตาย นางคิดปรุงยาอายุวัฒนะโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น คิดต้องการอยู่กับฮ่องเต้นิรันดรที่สุดหลังจากนั้น นางประสบความสำเร็จแล้วแต่ก็นำพาการแย่งชิงมาให้แผ่นดินใหญ่ผืนนี้ไม่รู้จักจบจักสิ้น สุดท้ายก็จบชีวิตทั้งคู่ กลายเป็นต้นบุพเพเสียงพิณของจิ่วเซียวหวงเพ่ยเวลานี้ได้หยุดแล้ว หลานเยาเยาตื่นจากภาพลวงตาสภาพจิตใจหนักหน่วงไร้ที่เปรียบที่แท้ตัวเองไม่ได้ข้ามเวลาแค่ครั้งเดียวแต่ตัวเองก็ยังเป็นตัวเอง จากนิสัยที่สุดขีดของฮ่องเต้ นางจะชอบเขาได้อย่างไร?อาจจะเป็นเพราะในใจมีแต่เย่แจ๋หยิ่งเป็นเหตุ นางไม่อยากรู้เรื่องราวที่ผ่านมาของฮ่องเต้กับตัวเองเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะไม่ใช่ร่างกายเดียวกัน นางก็ไม่ยินยอมจะพบเห็นเฮ้อ……881
นางถอนหายใจเบาๆเอาจิ่วเซียวหวงเพ่ยวางไว้ด้านข้าง เงยหน้าก็เห็นส้งเย่นกุยยืมอยู่ด้านหน้าของตัวเอง ในมือถือขาหมูจานหนึ่ง มองดูนางด้วยแววตานิ่งเฉย มีอารมณ์แปลกประหลาดในดวงตาแววตาที่นางมองเขาเปลี่ยนไปแล้ว……เป
