นก็ส่งไปที่ริมฝีปากแตกซีดของเย็นหงนี่เป็นวิธีที่ได้ผลที่สุด!ไม่เปลืองนํ้า และยังสามารถให้เย็นหงดื่มลงไปได้“นางไม่เป็นไรใช่ไหม?”เย่หลีเฉินมาข้างกายหลานเยาเยา มองการกระทำของจื่อเฟิง ก็แปลกใจเล็กน้อย“ไม่เป็นไร!”หลานเยาเยาพูดเรียบๆก้มหัวมองแขนของเย่หลีเฉิน บนแขนมีรูเลือดที่ถูกกองทัพมดกัดกินอยู่ไม่กี่รอยบาดแผลลึกเล็กน้อย สามารถเห็นกระดูก ผิวรอบๆสีคลํ้า ขยายจนเกือบจะทั้งแขนส่อให้เห็นว่าถูกพิษเมื่อเห็นสายตานาง เย่หลีเฉินก็เอาแขนไปหลบไว้ด้านหลัง และย้ายสายตาไปอย่างลุกลี้ลุกลนหลานเยาเยาขยับริมฝีปาก!“กองทัพมดทะเลทรายมีพิษ เจ้าและจื่อเฟิงต้องดูดพิษมันออกมาจากบาดแผล”773
จื่อเฟิงที่เป็นคนที่ยากจะคาดเดามาโดยตลอด มีเรื่องอะไรก็เก็บไว้ในใจแต่นางรู้ว่าเขาถูกกัด เพียงแต่ไม่รู้ว่ารุนแรงหรือไม่?“อื้ม ข้ารู้แล้ว”เย่หลีเฉินพยักหน้าเงียบๆ กำลังจะหมุนตัวเดินไปอีกด้าน แต่ถูกหลานเยาเยาเรียกไว้“เอามือมาให้ข้า!”“ไม่ต้อง ข้าดูดออกมาเองได้”เย่หลีเฉินรีบปฏิเสธ“ข้ารู้ ข้าแค่จะจับชีพจรเจ้า”นี่เขาคิดไปถึงไหนเนี่ย?เย่หลีเฉินหน้าแดงเล็กน้อย ยกแขนขึ้นให้นางจับชีพจรอย่างอายๆนัยน์ตาหลานเยาเยาฉายรอยยิ้ม หลังจากที่จับชีพจรเสร็จก็พูดว่า: “พิษของกองทัพมดไม่มากนัก แต่ที่ที่ถูกกัดจะปวดมาก พอดูดพิษออกมาแล้วทนไปสองสามวันก็ดีขึ้น”“อื้ม!”หลังจากที่จับชีพจรให้เย่หลีเฉินเสร็จ หลานเยาเยาก็ไปจับชีพจรให้จื่อเฟิงจื่อเฟิงที่ได้รับบาดเจ็
