้าเบาๆ :“เจ้าว่าไงล่ะ?”ความจริง!ตัวนางเองรู้อยู่เต็มอก นางคือเทพธิดามาจุติอะไรที่ไหนกัน เพียงแต่เพราะหานแสสร้างสรรค์ให้นางเป็นเทพธิดาเท่านั้น และนางก็คิดอยากใช้ชื่อของเทพธิดาผู้นี้ในการชำระแค้นพอดีเท่านั้นและไม่รู้ว่าส้งเย่นกุยเชื่อหรือไม่เชื่อ เขากล่าวด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ :“ข้ามีสิ่งของอย่างหนึ่งอยากให้ท่านดู”“อ๋อ?”หลานเยาเยาเลิกคิ้วเล็กน้อย เขาจะสามารถมีสิ่งของอะไรที่คุ้มค่าให้นางสนใจได้?ตามส้งเย่นกุยมาถึงห้องในบ้าน ก็เห็นส้งเย่นกุยหยิบม้วนภาพวาดภาพหนึ่งออกมาจากที่ลึกสุดของตู้ ม้วนภาพวาดกระจายกลิ่นไม้จันทน์จางๆ จากนั้นพรึบทั้งหมดก็แผ่ออกในทันทีภาพที่วาดบนกระดาษวาดเขียนคือภาพวาดบุคคลภาพหนึ่งไม่ใช่คนหนึ่งคน แต่เป็นสองคน ผู้ชายหนึ่งผู้หญิงหนึ่งเมื่อเห็นทั้งสองคนนั้นบนภาพวาด ดวงตาของหลานเยาเยาเบิกกว้างฉับพลันม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง มือเริ่มสั่นขึ้นมาโดยไม่รู้สึกตัว632
ผู้ชายบนรูป สวมชุดคลุมมังกรสูงศักดิ์ มีจมูกสูงโด่ง ริมฝีปากบาง คิ้วเหมือนดาบรวมทั้งดวงตาที่ดำขลับลึกลับไร้ขอบเขต บุคคลที่เหมือนกับเทพเซียน ทั้งร่างแผ่กระจายกลิ่นอายของกษัตริย์ ความรู้สึกเช่นนั้นเหมือนดั่งการปกครองขุนนางก็ไม่ปานมองดูผู้หญิงข้างกายเขาอีก สวมชุดผ้าโปร่งบางสีฟ้าเสื้อสีขาว เส้นผมดำดั่งหมึกทิ้งตัวตรงลงมา ดวงตาหยกดำดั่งดวงดาวเปล่งประกายเป็นพิเศษ ใบหน้าขาวสะอาดอ่อนช้อยน่ารัก งดงามอย่างไร้ที่เปรียบ ดั่งเช่นนางฟ้าท
