ตอนนี้เพิกเฉยต่อโหลวเย่ว จึงเป็นการปกป้องที่สำคัญที่สุดของนางแต่นางกลัว……กลัวว่าโหลวเย่วจะเข้าใจผิดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมา เย่แจ๋หยิ่งไม่อยู่ เย่หลีเฉินได้รับข้อจำกัดจากฮ่องเต้ โหลวเย่วทำได้เพียงให้นางมาคุ้มครองเวลานี้!ดวงตาของโหลวเย่วแดงกํ่า มุมปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เจ็บปวดสุดจะทน“ข้ารู้ เสด็จพ่อต่อข้า ต่อเสด็จพี่องค์ชายรัชทายาท ตั้งแต่เริ่มจนจบก็มีใจคิดหลอกใช้ประโยชน์ทั้งสิ้น แม้แต่ความรักที่น้อยนิดนั้น ก็ตั้งอยู่บนการหลอกใช้เสด็จพี่องค์ชายรัชทายาทยังดี เขามีวิทยายุทธ สามารถนำทหารได้ ยังมีผู้ใต้บังคับบัญชาหน่วยหนึ่งที่ซื่อสัตย์ต่อเขาแต่ข้าล่ะ?ข้าไม่เป็นอะไรเลย นอกจากเป็นภาระคนอื่นก็ยังเป็นภาระคนอื่น จู่ๆตอนนี้ข้าก็หวังขึ้นมาอย่างกะทันหันว่าข้ายังคงเป็นท่าทางสามปีก่อนที่ถูกหนอนพิษกู่ อย่างน้อยเป็นบ้าขึ้นมาทุกคนก็กลัวกันหมด เช่นนั้นก็ไม่ต้องเป็นภาระผู้ใดอีกแล้ว“หลานเยาเยา ขอโทษ ข้าไม่อยากเป็นภาระท่าน”สองสามปีนี้615
นางคิดอยากทำให้ตัวเองเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งมาโดยตลอด แต่นางกลับพบว่าตัวเองเป็นไม่ได้โดยสิ้นเชิง พ้นจากคุ้มครองของเสด็จอา นางก็ไม่มีอะไรที่ใช้ได้เลยจริงๆ“เอาเถอะ! คิดมากขนาดนั้นทำอะไร? ในเมื่อมาทะเลทรายแล้ว ต่อจากนี้พวกเราจะต้องมีชีวิตต่อไปให้ดีๆ ต้องไม่ยอมแพ้ง่ายๆเด็ดขาด รู้ไหม?ยังมีอีก หลังจากนี้พวกเราพบหน้ากัน ต้องไม่สนิทสนมกันเกินไป และเมื่อพบหน้