เขามา และขี่ม้าลงทางลาดช้าๆมาถึงประตูทางเข้าหมู่บ้านหลานเยาเยาก็เงยหน้ามองป้ายที่ทำจากไม้แห้ง และฟางแห้ง ลายมือบนนั้นดูแข็งแรงทรงพลัง ราวกับมังกรว่ายนํ้าหมู่บ้านฝันฮั๋ว?การตั้งชื่อหมู่บ้านดูค่อนข้างมีระดับ เพียงแต่ไม่ค่อยเหมาะสมกับสถานที่นี้หลานเยาเยายทนอยู่ตรงปากทางหมู่บ้าน พลิกตัวลงจากม้าและมองไปรอบๆ รู้สึกว่าสิ่งก่อสร้างที่นี่ทำมาจากไม้เกือบทั้งหมด อีกทั้งยังดูโบราณ ดูแล้วค่อนข้างคล้ายกับหมู่บ้านที่ถูกลืมไปตามกาลเวลาไม่นาน ในหมู่บ้านก็มีคนจูงผู้เฒ่าท่านนึงออกมาช้าๆ อีกทั้งยังรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ละคนต่างดูสงสัย บางพวกก็ยังแอบปรึกษากันอยู่“ช่วงนี้นี่มีอะไร? ทำไมกลุ่มคนนอกถึงได้เข้ามาในหมู่บ้านของพวกเรา เพราะมีแผนร้ายต่อต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในหมู่บ้านงั้นหรือ?”“พูดไร้สาระอะไร? หมู่บ้านของพวกเรามีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน! ไม่ได้ยินที่ผู้ใหญ่บ้านบอกหรือไง? พวกเขานั้นไปทะเลทรายเพื่อรนหาที่ตาย และก่อนตายสามารถให้เงินแก่หมู่บ้านได้ นี่ก็เป็นเรื่องดี”“ใช่ๆๆ ในหมู่บ้านของพวกเราไม่มีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ พูดไร้สาระอะไร! หมู่บ้านบอกแล้วว่านี่ต้องเป็นความลับ จะได้ไม่เป็นการเรียกหายนะมา561
ผ่านช่วงนี้ไปก่อน รอจนไม่มีคนมาที่ทะเลทรายอีก เขาค่อยจัดตั้งชายหนุ่มแข็งแรงไปทะเลทรายเพื่อรีดเงินอีก ดูสิ คนกลุ่มใหญ่นี้ แค่มองเสื้อผ้าก็ดูมีราคา ครั้งนี้จะต้องทำเงินได้ไม่น้อยแน่ในใจเมื่อเห็นคนนอกมา คนใน
