หมู่บ้านก็ดีใจถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ตอนที่เพิ่งเริ่มมีคนมา ทุกคนนั้นต่างวิตกกังวล อย่างไรเสีย คนที่มานั้นถือมีดพกกระบี่ โหดร้าย ติดอาวุธครบครัน จึงคิดว่าจะมาแย่งชิงต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ แหล่งพึ่งพิงของพวกเขาไป ด้วยเหตุนี้จึงขจัดออกไปต่อมา ได้รู้ว่าพวกเขานั้นไม่สนใจต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ แต่อยากไปยังส่วนลึกของทะเลทราย เพียงแค่อยากหยุดพักเหนื่อยในหมู่บ้าน ซํ้ายังให้เงินจำนวนนึงแทนค่าพักอาศัย เหล่าคนในหมู่บ้านจึงรีบปรนนิบัติอย่างดีก่อนหน้านี้ พวกเขาเจอคนกลุ่มนึง เสื้อผ้าดูธรรมดา เหมือนจอมยุทธ์ในยุทธภพแต่ผู้ที่มาวันนี้นั้นต่างไป คนที่เดินเท้ามีเสื้อผ้าเหมือนกัน คนที่ขี่ม้าแต่ละคนก็ดูไม่ธรรมดา แค่มองก็ไม่ใช่คนในยุทธภพ อีกทั้งยังรํ่ารวยนี่ต้องปรนนิบัติพวกเขาให้ดี แล้วพวกเขาจะให้โชคลาภ“วันนี้อากาศดีท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ ปักษาต่างปีติยินดี ข้านั้นรู้ มีสหายมาจากแดนไกล ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีหรือ ท่านทั้งหลาย ข้ามาช้าไป หวังว่าจะให้อภัย”ผู้เฒ่าที่ถูกประคอง มีรอยยิ้มเต็มหน้า พูดขึ้นมาดูสง่างาม ท่าทางถ่อมตน ต่างจากชาวบ้านที่เรียบๆนั้นอย่างสิ้นเชิงดูท่าทางแล้วน่าจะเป็นนักปราชญ์ที่มีประสบการณ์……ตอนกำลังคิด หลานเยาเยาก็เห็นดวงตาของผู้เฒ่านั้นหลุบลง มองไปที่มือ เมื่อเห็นพวกหลานเยาเยาไม่พูดจา ก็หยุดไปครู่ และพูดต่อว่า:562
“อนิจจา ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง!”ทุกคน: “……”แต่คนที่เคยอ่านหนังสือมาสักน้อยก็ต่างรู้ว่า อนิจจ
