งแวววาว มองดูสายตาที่ไม่ได้มีความปิดบังแม้แต่น้อยของเขาหลานเยาเยาค่อนข้างจนปัญญา เป็นดังคาดเหมือนกับตัวเอง นางอร่อย เป็นเพราะหลังจากที่ได้ชิมรสเนื้อแล้ว ก็จะฝังใจอย่างลึกซึ้งต่ออาหารรสเลิศเย่แจ๋หยิ่งก็เหมือนกัน หลังจากเริ่มกินเนื้อ เขาก็ยิ่งติดนางขึ้นเรื่อยๆแล้ว บางครั้งเหมือนเด็ก แต่นี่ก็ปฏิบัติเช่นนี้เพียงแค่กับนางเท่านั้นเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าผู้อื่น นั่นก็เป็นอ๋องเย่ที่เย็นชาไร้ความปรานีและไม่มีมนุษยสัมพันธ์คิดถึงตรงนี้ หลานเยาเยาก็จ้องเขาเพียงแวบหนึ่งจัดระเบียบเสื้อผ้าอีก หลังจากแน่ใจแล้วว่าไม่มีความผิดปกติจึงได้ลงจากรถม้าเมื่อเดินถึงประตู นางยังคงสามารถรู้สึกได้ถึงสายตาที่แวววาวจับจ้องเงาด้านหลังของนางเดินเข้าประตูใหญ่หลานเยาเยาหัวเราะเบาๆหนึ่งเสียงเป็นดังคาดจะให้เขาพอใจเกินไปไม่ได้ ดูๆตอนนี้โดนสั่งสอนจนไม่สามารถออกห่างจากนางได้แล้ว ผลลัพธ์เช่นนี้ดีมากๆ สำหรับจุดนี้ นางรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากในรถม้าเห็นหลานเยาเยาหายไปจากสายตาของตัวเองโดยสิ้นเชิง เย่แจ๋หยิ่งก็ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เหมือนไม่ได้ยิ้ม406
เขาได้คิดไว้ดีแล้วว่าคืนนี้จะปีนกำแพงเข้ามาอย่างไรเมื่อคิดถึงจุดนี้ รอยยิ้มของเขาก็ยิ่งลึกขึ้นหลังจากนั้น ผ้าม่านบนรถม้ากวัดแกว่งเล็กน้อย เหมือนกับว่าลมอ่อนๆพัดผ่านด้านในก็ว่างเปล่าไร้คนแม้สักคนแม้แต่องครักษ์ลับที่เดิมอยู่ตำแหน่งคนขับรถม้า หลังจากพริบตา ก็หายไปไม่เจอแล้วในตำหนักเท
