ง เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่ได้พูดจา เขาจะไม่บอกนางหรอกว่าเป็นตอนที่นางกำลังกวาดอาหารรสเลิศบนโต๊ะ เขาแอบสั่งการ ให้เหล่าองครักษ์ลับทำเช่นนี้ไม่มีวิธีอื่น หลานเยาเยาทำได้เพียงหันกลับเดินไปทางเตียงของเย่แจ๋หยิ่งอย่างกลุ้มใจ393
แต่นางก็ไม่ได้กังวล และก็ไม่คิดว่าคนที่ได้รับบาดเจ็บหนักผู้หนึ่งจะสามารถทำอะไรนางได้ ยิ่งไปกว่านั้นตำแหน่งที่ได้รับบาดเจ็บยังอยู่ที่ท้อง สำหรับบางด้านแล้วเดิมทีเขาก็ไม่สามารถใช้แรงได้ดังนั้นนางจะกลัวอะไร?ควรจะเป็นเย่แจ๋หยิ่งกลัวนางถึงจะถูกด้วยเหตุนี้!เมื่อนางนั่งบนเตียง ก็ชำเลืองมองเย่แจ๋หยิ่งแวบหนึ่ง เอ่ยขึ้นด้วยความหมายที่แฝงอยู่ในใจ :“เป็นท่านทำให้ข้าอยู่ต่อ หากว่าคืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นท่านต้องรับผิดชอบทั้งหมด”“ได้!”เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าตอบรับ เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าหลานเยาเยาจะทำเรื่องอะไรที่เกินไปได้ แต่ทว่า ที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือเมื่อเขาเพิ่งพยักหน้า สีหน้าของหลานเยาเยาก็เปลี่ยนไปในพริบตา ออกคำสั่งกับเขาด้วยนํ้าเสียงที่เย็นชา“ท่านไปนอนด้านหลัง คืนนี้ข้าจะยึดเตียงของท่าน และนอนเพียงด้านหน้า ไปไม่ไป?”ในความงงงัน ภายใต้อำนาจบีบบังคับของหลานเยาเยา เย่แจ๋หยิ่งค่อยๆขยับไปทางด้านหลัง หลังจากที่หลานเยาเยานอนหลับบนเตียงอย่างอำนาจบาตรใหญ่ เขาก็ถามอย่างอ่อนแรงประโยคหนึ่ง :“ปกติแล้วล้วนเป็นสามีนอนด้านหน้าภรรยานอนด้านหลังมิใช่หรือ?”394
ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยาก็ตาขวางใส่เขาโดยต
