ณ ที่ประตูเหล็ก หลานเยาเยาเพิ่งเดินออกมาไกล เสี่ยวเหลียนสาวใช้เดินออกมาจากด้านข้างอย่างระมัดระวัง ค่อยๆมองหลานเยาเยาเดินไปไกล แล้วถึงจะถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังจากที่สั่งให้องครักษ์เอาศพของหญิงชาวสวนมาโยนเข้าพุ่มไม้หนาม เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิดคุณหนูก็สั่งให้นางมาดูให้แน่ใจอีกครั้งว่าศพนั้นหาเจอง่ายหรือไม่ แต่คิดไม่ถึงว่าจู่ๆเทพธิดาจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ โชคดีที่นางวิ่งเร็ว ไม่เช่นนั้นถ้าถูกเจอขึ้นมาก็น่าเวทนานางหัวเราะเยาะ ค่อยๆเปิดประตูเหล็กที่ปิดไว้ ทันใดนั้นสายตาก็หยุดอยู่บนพุ่มไม้หนามเตี้ยๆ ตรงนั้นมีผ้าแดงแขวนเอาไว้ดูท่าทางน่าจะเป็นตอนที่เทพธิดาออกมา หลังจากนั้นเสื้อผ้าก็ถูกพุ่มไม้หนามเกี่ยวขาดทิ้งเอาไว้นัยน์ตาของเสี่ยวเหลียนฉายความอำมหิต จากนั้นก็เดินเข้าไปหยิบผ้าแดงนั้นมาดูเนื้อผ้าดีมาก ฝีมือประณีต ไม่ใช่เสื้อผ้าที่คนธรรมดาจะใส่ได้เป็นเนื้อผ้าของเทพธิดาจริงๆ“ไม่เสียแรงเปล่าเลยจริงๆ ตอนนี้ไม่ต้องให้คุณหนูมาสอนอุบายให้แล้ว ก็สามารถโยนความผิดให้เทพธิดาได้”ทันใดนั้น!ลมเย็นพัดโชยมา จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียง “แซ่บแซ่บแซ่บ เสียงนั้นค่อยๆเข้าใกล้นาง239
ในที่สุดเสี่ยวเหลียนก็รู้สึกถึงความผิดปกติ ทันใดนั้นนางก็หันไปมองทางต้นเสียงคนที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าทำให้นางเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าขาวซีดสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง……“ผี!อ๊าก……”เสียงกรีดร้องสูงแหลมดังออกมานอกประตูเหล็ก……หลังจากที่ออกมานอกป
