เมื่อมาถึงโต๊ะตัวนั้น หลานเยาเยาก็วางจานลงเบาเบาแล้วเริ่มกินขาหมู โดยไม่ได้มองผู้หญิงที่ปิดบังหน้าตัวเองอย่างมิดชิดที่อยู่ตรงหน้าสักแวบแววตาของหญิงผู้นั้นมีความประหลาดใจฉายผ่าน จากนั้นก็มองไปยังโต๊ะจำนวนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ พบว่าในนั้นยังมีโต๊ะอีกสองสามตัว ไม่มีคนแม้สักคนอีกทั้ง เมื่อครู่นางมีสังเกตคนผู้นี้แล้ว เดิมทีนางนั่งอยู่ที่โต๊ะอีกตัวหนึ่ง ไม่รู้ว่าเจ้าของแผงขายของพูดอะไรกับนาง นางจึงได้มานั้นที่นี่อย่างฉับพลันคนด้านหน้าผู้นี้ นางรู้สึกคุ้นเคย หลังจากมองอย่างละเอียดแวบหนึ่ง ดวงตาก็เบิกกว้างทันใด นางขยี้ตา และหลังจากที่มองดูอย่างละเอียดอีกครั้ง แววตาก็เหลือเพียงความหวาดผวาแล้วนางอุดปากไว้ พยายามลดความมีตัวตนของตัวเองลงอย่างสุดกำลังโอ้สวรรค์!เป็นเทพธิดานี่…….สองสามวันก่อน ก็เป็นเทพธิดาลอบสังหารเสด็จอา ตอนนี้เสด็จอายังล้มหมอนนอนเสื่อ แม้การดำเนินชีวิตก็ไม่สามารถจัดการเองได้นางต้องอยู่ห่างเทพธิดาให้ไกลหน่อยอย่างไรก็ตาม!ตอนนี้กับเทพธิดาและเสด็จอานั้นเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน ถ้าไม่ระมัดระวัง นางก็จะตายโดยไม่มีความผิดใดไม่ผิด!200
ใส่หมวกงอบ ห่อหุ้มตัวเองไว้อย่างมิดชิดไว้ก็คือ พระราชธิดาจาวหยางโหลวเย่วเวลานี้ ในใจของนางหวาดผวา หากว่าให้เทพธิดารู้ว่านางคือพระราชธิดาจาวหยางล่ะก็ จะต้องโดนนางแทงเข้าไปสองสามมีดที่นี่โดยตรงแน่ๆดังนั้นนางจึงรีบเอามือวางไว้ตรงหน้าผาก จากนั้นก็ปิดตา เดิมทีอยากรีบจ
