จกว้างสักทีถ้าเจ้าของแผงขายของลังเลสักน้อย นางก็รีบเก็บเหรียญเงินกลับมาทันทีใครจะรู้……เจ้าของแผงขายของกล่าวขอบคุณด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้ม หยิบตั๋วเงินขึ้นมาด้วยความรวดเร็วเป็นที่สุด ท่าทางได้เปรียบเป็นอย่างมาก“……”“ขอบคุณแม่นางมากๆ ขอบคุณท่านเป็นอย่างมากจริงๆ แม่นางมาคราวหน้า ข้าจะต้องให้ขาหมูท่านมากขึ้นสองสามที่เป็นแน่”“……เอาเถอะ!” ค่อนข้างเจ็บปวดใจแววตาที่มองไปทางเจ้าของแผงของของก็รู้สึกเยือกเย็นเล็กน้อยขาหมูสิบกว่าห่อในใม่ช้าก็ใส่ห่อเสร็จแล้ว หลานเยาเยาลุกขึ้นจากโต๊ะ หยิบขาหมูก็จากไป202
ขณะเดียวกันโหลวเย่วก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง แล้วหันกลับไปมองทิศทางที่เทพธิดาจากไปมองดูเงาหลังของนาง นางก็แอบถอนหายใจเฮือกหนึ่งยังคิดว่าเสด็จอากับนางจะชอบพอกันน่ะ! คิดไม่ถึงกลับทำให้เป็นทีท่าอย่างตอนนี้ได้ คิดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ นางยังช่วยนางจ่ายเหรียญเงินอีกด้วยคาดว่าคงไม่รู้ว่านางเป็นใครน่ะสิ!มิฉะนั้นจะต้องเอามีดมาแทงนางแล้วเป็นแน่เพียงแต่ทำไม ถึงคุ้นเคยเงาหลังของนางเพียงนี้?—ตำหนักเทพธิดาหลังจากที่หลานเยาเยากลับมา ก็เอาขาหมูที่ใส่ห่อมาให้คนส่งไปให้ตาแก่ทั้งหลายนั้นยังเหลืออยู่ในมืออีกสามชุดนี้ นางก็เอากลับไปที่ห้องบรรทมที่ประตูห้องบรรทมเวลานี้เย็นหงกำลังนั่งอยู่ที่ประตูห้อง ถือเข็มด้ายไม่รู้ว่ากำลังปักอะไรอยู่โดยเฉพาะย่างยิ่ง ใบหน้าของนางก็แขวนไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ราวกับว่าอารมณ์ดีเป็นอย่างมากอาจจะเป็นเพร
